An Encore of my Revolution

BB. Bagong Bonding.

2009-08-19T18:44:00.000-07:00

May bago kaming form of bonding ng parents ko.

Internet.

Kung online kasi ako, online talaga. Hindi ako nagiinvi ng individual. Pwera na lang sa isang tao. At alam din ng mga magulang ko kung sino yun. Kagabi, habang ako ay matiwasay na nanunuod ng telebisyon, narinig kong nagriring ang aking laptop.

"Calemerio Arreza is calling you."

what the?? Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya o decline o kung ano. Tumayo ako at pumunta sa kwarto nila.

"Bakit kayo tumatawag?"

"Wala. Tinry ko lang."

----------------------------------------------------------------

Pagkatapos nun, habang patapos na ang Willy's Wonky Factory, tinawag akong muli ng aking mga magulang. Pano daw nila mahahanap mga kabigan nila dati.

May pinakita silang website, pero sabi ko, mas okay ang friendster dahil mas maraming nagf-friendster. Sa mga 10 taong pinahanap nila sa akin, dalawa ang matagumpay naming nahanap.

"Hanapin mo nga si __________."

*me typing. Friendster loading.*

"Hayun!! Hayun nga siya!!! Akalain mong nagpprendster pala siya!"

"Hanapin mo nga si __________."

*me typing. Friendster loading.*

"Hayun!! Hayun nga siya!!! Akalain mong nagpprendster pala siya!"

Sa bawat pagsigaw nila at pagtawa, hindi ko mapigilang hindi tumawa dahil sa reaction nila. :)))))

-----------------------------------------------------------------

Official secretary na din ba ako? Ako na din kasi taga-sagot ng email ni mommy eh. Pero okay lang. Ngayon ko lang din kasi siya nakitang ganun ka-excited after a long long time.

A Very Very Old Document

2009-07-27T06:47:00.000-07:00

I was supposed to have this beautiful introduction to this entry but my firefox is being nice to me i have to type this all over again.

blahblahblah.. I found this article I wrote for a magazine project we did back in second year high school. I was the editor and we made the issue for the freshmen (where they can hang out, the latest update in music and film, etc). So ayon. Nakakatamad na talaga ulitin mga sinulat ko kanina. Nawalan ako ng gana.

Basta TONI!!! I want to see your beautiful layout again! I hope you still have them. :D

(I still have to edit this one because my writing sucks. Haha! It's as if I am talking to a person, not magazine-friendly.)

--------------------------------------------------------------------------------------

EDITORIAL

Unang araw ko dito sa pamantasan, tatlumpung minuto bago magsimula ang klase, nakaabang na ako sa pintuan ng aking silid-aralan. Nag-aabang, kumakanta ng “I will Survive” sa isipan, inaaliw ang sarili, matago lamang ang kaba at ang nginig ng mga tuhod. At sa paglipas ng mga panahon, sa pagtulo ng pawis, at sa pagpatak ng dugo, unti-unti kong natatanggap na ang kolehiyo ay hindi easy-easy. Ngayon, gumigising na lamang ako ng bente, maswerte na kung trenta, minutos bago magsimula ang klase, at tatakbo na lamang kung ako ay late na.

“Bawal huminga, sayang sa oras.” Iyan ang katagang tumatak sa isip ko pagtungtong ko ng ikalawang taon ko rito sa kolehiyo. Dahil sa pagkakaroon ng posisyon sa isang organisasyon dito sa La Salle, at dahil na rin sa mga sabay-sabay na mga aralin at proyekto, tila hindi na ako magkakaroon ng panahon upang magpahinga pa. Madalas pa akong mayaya sa mga kaibigan ko noon na lumabas o pumunta ng mall, pero wala akong magawa kung hindi tanggihan sila madalas. “Busyness woman” nga raw ako sabi nung isa. Pero wala na naman akong magagawa dahil gusto ko rin ang nararanasan ko.

Bago ko sulatan ang mga application form ko, matagal kong pinagnilayan kung ano ang mangyayari sa akin pagkatapos kong kuhanin ang aking diploma na may patunay na nagtapos ako ng Communication Arts. Labag man ito sa kagustuhan ng aking mga magulang, wala na rin naman silang magagawa dahil gusto ko talaga ang kursong ito. Ayoko ng narsing, kahit na mga nars ang hanap ng mga taga-ibang bansa. Ayoko namang maging inhinyero, kahit na maaari kang kumita ng malaking halaga. Ayoko rin namang maging accountant, hindi ako mahilig sa pera. Bakit daw, sabi ng mga magulang ko, ‘di ako sumunod sa flow, na panay nursing at engineering ang mga kinukuha. Sila iyon, iba ako.

Pero pare-pareho naman tayong nasa kolehiyo ngayon. Pare-pareho naman tayong nahihirapan at pinahihirapan ng mga natatanging tagapagligtas ng ating grado, course card at transcript. Pare-pareho rin naman tayong tinatamad, nagugulo, nalilito, napupuyat, nakakatulog sa mga leksyon, nakakatulog sa pag-aaral para sa eksamin, nauubusan ng pera, natutuyuan ng utak, nawawalan ng mga ideya. Natututo tayong umiling, umiyak, manghinayang, mang-uto at magpa-uto ng tuloy-tuloy para lamang maisalta ang nangangamoteng grado.

At sa pagtatapos ng terminong ito, nais ko lamang kumustahin ang buhay ng mga baguhang mag-aaral sa Pamantasang De La Salle. Hindi pa rito nagatapos ang matatarik na bangin ng mga libro, makikipot na daanan sa mga research, maalong dagat ng pawis, at kung ano pa mang extremes na maaari ninyong maisip. Hindi naman sa pananakot pero ganoon talaga—puno ng hirap pero masarap. Tayo na at magpahinga ng dalawang linggo. Magkita-kita tayong muli pagkatapos ng dalawang linggong puro tulog at liwaliw—gumora tayo sa ikalawang termino!

2007-03-04T04:09:00.000-08:00

The Green Media Group presents INDIE UN-FILM! It's an inter-school digital video competition. Public viewing and awarding will be held on Saturday, March 10, 5-8pm @ the Gonzalez auditorium at Bro.Andrew Gonzales Building. ADMISSION IS FREE!!! Step right up and witness the works of other schools! see you all there!

Come one, come all!!!!

2007-02-26T03:32:00.000-08:00

screening/awards night:MARCH 10, 2007
5-9 PM
GONZALES HALL AUDITORIUM
DE LA SALLE UNIVERSITY MANILA

Open to all college students in Manila!
JOIN NOW!

Tickets are available [P80 each]
Contact me for details/tickets.. =P

Everyone is invited!!!

This is not another indie experience.. This is INDIE UN-FILM..

fourteen

2007-02-20T20:39:00.000-08:00

it has been fourteen days since i told you i love you.

nakanangyan. ayoko magdrama. haha!!!

basta this has been one of the happiest thing that ever happened to me.

marunong pa rin naman pala akong magmahal. thank you, jojo. =)

i enjoyed every second that we're together.

AMEN.

2007-02-03T20:17:00.000-08:00

pwede namang sabihing "wag ka na lang magdebut"

gawin daw bang condition ang : pag nagdebut ka sa manila, wala ka nang kotse.

what the fuck was that?????

tinatamad akong magkwento.

so guys..

no debut for me.

Survey from Niko

2007-01-14T06:32:00.000-08:00

WHAT MADE YOU SMILE YESTERDAY?
- fireworks

WHAT WERE YOU DOING AT 8 THIS MORNING?
- sleeping.

WHAT WERE YOU DOING 15 MINUTES AGO?
- eating dinner

LAST THING YOU SAID ALOUD?
-my dog died last night, did he die?

HOW MANY DIFFERENT THINGS DID YOU DRINKTODAY?
- tubig, fruit juice, ketchup. haha

HAVE YOU EVER MADE UP YOUR OWNLANGUAGE?
- no.

ARE YOU A STRIPPER?
- i can strip for you. naks.

DO YOU CALL PEOPLE MONKEYS?
- no. tinatawag ko silang hayop.

WHAT COLOR IS YOUR TOOTHBRUSH?
- blooooooo.

LAST GIFT YOU RECEIVED FOR YOUR BIRTHDAY?
-cant remember. pero malapit na birthday ko. ;D

WHAT COLOR IS YOUR FRONT DOOR?
- wood-ish. [yes, galing mo niko. wood-ish]

WHERE DO YOU KEEP YOUR CHANGE?
- my coin purse.

WHAT'S THE WEATHER LIKE TODAY?
- malamig ang simoy ng hangin.

BEST ICE CREAM FLAVOR?
- OMG. cookies and cream. at pistachios na rin.

LAST RAINBOW YOU SAW?
- mariah carey?

DO YOU HAVE ANY SISTER(S)?
- ate kong maldita.

ARE YOU OVER THE AGE OF 25?
- no. ayoko pa.

DO YOU TALK A LOT?
- oo. lalo na pag lasing.

DO YOU WATCH THE OC?
- no. sino may first 3 episodes ng one tree hill season 1?

DO YOU KNOW ANYONE CALLED VALDO?
- wala e.

DO YOU MAKE UP YOUR OWN WORDS?
- chuva?

ARE YOU TICKLISH?
- hihi oo.

ARE YOU TYPICALLY A JEALOUS PERSON?
- sa tamang lugar.

NAME SOMEBODY YOU KNOW WHOSE NAMESTARTS WITH THE LETTER A:
- andrei, aleli, ariane, angeli, ale, ate, ate J, aikee, arman[bf ni ederlyn]

HAVE YOU SEEN THE TV SHOW EVERY ONELOVES VALDO?
- whut?

DO YOU HAVE WORK TOMORROW?
- school.

EVER BEEN HUNTING?
- boy-hunting.

IS MARRIAGE IN YOUR FUTURE?
- i want to, siympre.

YOU HAVE A NICKNAME?
- sa kasamaang palad, wala.

DO YOU BELIEVE IN LOVE AT FIRST SIGHT?
- pwede.

ARE YOU A HEAVY SLEEPER?
- minsan. haha,.

ARE YOU CURRENTLY DEPRESSED?
- nawawala na. =D

2007-01-10T03:08:00.000-08:00

CLOSURE...

It's all I needed.

Dalawang Asawa

2007-01-03T07:41:00.000-08:00

Sino ka?

Sino kang nanghihimasok sa panaginip ko?
Sino kang nilalang na alam kong guapo pero blurred ka lang naman??
Sino kang baristang sosyal na nakaagaw ng aking pansin?
Sino kang magandang lalakeng pumaroo't parito at ibinigay ang numero sa akin?

Sino ka, Jonathan?????

------------------------------------------

During the weekend, I kept on browsing his name. I typed S-T-I-C-K-I-T or J-O-H-N-P-A-T-R-I-C-K-A-R-M-E-N-D-O-R-I. Then, this picture showed up.

I swear, after i finish schooling, or kahit na pag nakaipon akong pera, I will hunt down the Armendori's residence and kiss John Patrick Armendori. I will kiss him. I WILL. My hopes are high, I will find my future husband.

ALAB NG PUSO

2007-01-03T07:17:00.000-08:00

Ito ang pinaglilihian kong kanta ngayon. Una dahil naiisip ko si Robin Padilla. Pangalawa dahil sa letrang "A" nagsisimula ang kantang ito. Pangatlo dahil may parang epiphany ang nangyari sa akin kanina. Kung baga ang kulang na lang sa araw ko ay ang pag-intindi ko sa mga nangyari. Parang may liwanag pero walang pag-intindi. May init pero lamig pa rin ang nararamdaman. Pilit kong binalik ang nakaraan upang lalo kong maintindihan kung ano ang mga nangyari at nangyayari pero ako ay nabigo.

Sa bawat hampas sa tambol, nakikita ko ang sarili kong nadadapa ngunit tumatayo ng patuloy. Pero hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa. Gusto kong mapunan ng sagot ang mga blanko. Gusto kong bumalik sa nakaraan. At mamaya, tutunguhin ko ang lugar kung saan kami unang nagkita--- sa Holy Spirit.

Ngayon, naaalala ko ang palitan ng mga sulat ng mga manliligaw sa kanilang mga iniibig. Mga bata pa kami noon ngunit tila lahat ng tao ay nasa langit na. Kung titingnan ko ang mga nangyari noon, nasa tama man akong pag-iisip o wala, nanghinayang pa rin ako sa pagkakataong nawala. Uso ang pangliligaw, ngunit nagpauso ata siya ng kakaibang istilo ng panliligaw. Kay number one muna, tapos lilipat kay number two nang hindi nalalaman ni one. Ang hindi niya alam, malapit nang um-"oo" si number one. Ang hindi ninyo alam, ako si number one.

Alam niyo yung mga nangyayari sa cartoons? Yung lumilitaw ang bumbilya kapag may isang magandang ideya ang lumalabas? Naranasan ko yan ngayon lang. Naintindihan ko bigla ang mga pangyayari. Umasa ako at nasaktan. Noon iyon. Ngayon naman, umaasa ako at nasasaktan. Walang pinag-iba. Luha lang ang diperensiya. Yun lang naman ang pinagkaiba. Yun lang.

Apat sa limang taong inaasahan kong makita sa araw na ito ang matagumpay kong nakausap ng saglit. Muling nagbalik ang mga ala-ala ng pinagsamahan. Pero sa umpisa lang pala masaya. Hanggang sa tumagal ang mga araw ng pag-uusap, malaki na talaga ang idinulot ng paglipas ng panahon. Iba na tayong lahat.

Sabi nga ni Nanay sakin dati, "may mga bagay kasi na hindi maiiwasang magbago. Yung pakikitungo nila sa atin, di pwedeng di yun magbago. Kaya di din ganung kadaling masabi kung ganito pa din tayong kasaya pag nagkitakita ulit tayo. Iba an kasi. Wag ka nang malungkot. Wag mo an isipin un."

Gustuhin ko mang panatilihin ang masayang hanging dumadaan sa aming harapan, hindi ko maitatangging mas marami ang mga minutong tahimik kami kaysa sa nagdadaldalan kami katulad ng ginagawa namin noon. Mga kabarkada kong minsan sa isang taon ko lang makita. Sila ang mga kabarkada kong pinakamamahal. Ngunit dahil nga sa paglipas ng oras at panahon, malaki na ang tinamong lamat ng aming samahan.

Sa muli naming pagbalik sa nakaraan, tila mahihirapan na kaming kumpunihin ang itim na espasyong dapat ay patuloy na napupunan ng mga kwento at pangyayari. Marahil, ang pagkikitang iyon ay magsisilbing inspirasyon at isang pagkakataon na lamang, na minsan ay nagkaroon kami ng isang masaya at matatag na pagsasama na kailanman ay hindi maikukumpara sa iba. Tila isa na lamang nga itong alala, gaano ko man kagusto na maibalik ang dating pinagsamahan. Bakit kaya sa tuwing babalik ako sa pinanggalingan, pararting bumibigat ang puso ko? Kahit gaano karaming beses kong sabihin na tanggap ko ang mga nangyari, hindi ko magawang itatak sa isip ko na iba na sila, at iba na ako. Hindi lang sila ang nagbago, pati ako. Ibang tao. Iba. May kanya-kanya na kaming mga kaibigan, iba-ibang taong kasama at pinagsasabihan. Pero ganoon nga sigurong talaga. Ganoon na lang iyon kadaling mawala. Ang kuneksyon ninyong lahat ay unti-unti nang naglalaho. Wala na nga ata.

Wala na sila, wala na si Mr. First Love ko, wala na ang McDreamy ko, wala na rin akong viprod next term. Lahat wala. Pero carry pa. Dapat nang magtino. ‘Cause I’m a big girl now [diba apo?] .

---December 5, 2006

2006-12-26T07:47:00.000-08:00

e ano kung late akong nangbati?hindi sa 25 natatapos ang Pasko.

MERRY CHRISTMAS!!!

--di ko nafeel Christmas talaga. Pumunta lang kaming magkakapatid sa SM Pampanga.

2006-12-01T06:38:00.000-08:00

Ito ang masakit.

Yung tipong walang magawa, kasi hindi mo maisip kung ano ba ang mga gawaing dapat unahin at simulan. Tapos napagdesisyunan mong magpaulan nalang upang maramdaman ang presensya ng bagyong si Reming[close kami]. Ngunit nang lumabas ka ng bahay niyo, tila pinagkakaitan ka ng sakit sa katawan at nasilaw ka sa sikat ng araw. Bumalik ka sa loob ng bahay niyo at humarap nang muli sa isang likha ng teknolohiya--ang pinakamamahal mong laptop. Binalak mo ring manuod ng "Stick it" isang pelikulang iyong nabili nang tinungo mo ang mundo ng Quiapo. Ngunit nakapangako ka sa kapatid mo na sabay ninyong panunuorin ang pelikula. Wala ka na namang nagawa kung hindi harapin ang napipintong gawain-- labing-anim na film reports. Wala kang nagawa sa loob ng dalawang araw kung hindi ang hindi pa tapos na film report ng Phantom of the Opera.

Ngayon, patuloy ka pa ring nagaaksaya ng panahon sa pagkwekwento ng walang kwentang pangyayari sa buhay mo. Nais mo na namang magmura ng magmura dahil gusto mo nang mailabas ang natatagong sama ng loob mo, dahil dito nag-uugat ang katamarang dumadaloy sa iyong buong katawan. Tititigan mo ang buo mong sarili at malalaman mong hindi ka pa pala naliligo. Masaya ka.

Matatauahan ka na lamang ng may gumambala sa iyong pagmumuni-muni. Kakausapin mo kahit labag sa iyong loob. Saglit ka mang ginambala ngunit ang saglit na iyon ay mahalaga. Hindi mo na magagawang huminga sa loob ng tatlong minuto dahil minamadali mo na ang gawaing hindi pa tapos. Ang saglit ay mahalaga. Ang saglit ay importante na parang ginto ang presyo. Nais mo nang matapos ang taon ngunit hindi ganoon kadaling humiling ng ganoong bagay. Dahil sa pagbilis ng panahon, mabilis ka ring tatanda, mabilis mo ring malalaman na ikaw ay babagsak na sa iyong subject na INTROFI. Mabilis rin ang pagdulas mo sa daan patungong impyerno.

Gustuhin mo man, hindi mo maiiwasang salubungin ang Pasko nang nakasimangot. Hindi lang dahil sa skwela kung hindi dahil sa.....ibang masasaklap na dahilan.

Ito talaga ang masakit.

Yung tipong umiiyak ka na lang ng walang dahilan.
Yung tipong nagagalit ka sa maliliit na bagay na iyong nasasaksihan.
Yung tipong maingat kang wala kang makikitang ikakakulo ng dugo mo.
Yung tipong parang hika ang pag-iyak mo.
Yung tipong gusto mo na lang humilata maghapon.
Yung tipong gusto mong magkulong sa kwarto pero hindi pwede.
Yung tipong hindi ka makangiti ng maayos.
Yung tipong hindi ka makatingin sa mata ng tao ng maayos.
Yung tipong mapapangiti ka nalang kapag may nagtext sa iyo na taong sinaktan mo noon.
YUng tipong maiiyak ka nalang kapag nakakakita ka ng Christmas lights.
Yung tipong nagsisimula ka na namang magalit sa mundo.
Yung tipong hindi mo na makita ang sarili mong pagkatao.
Yung tipong mabigat ang loob mo mula sa araw na nasaktan ka...magpasa-hanggang ngayon.
Yung tipong nagsusulat ka ng ganitong kabalastugan kung ang dapat mong ginagawa e mang-okray ng mga lumang pelikula.

Kung gusto niyong makakita ng isang taong patuloy na naghihirap at nasasaktan, tingnan niyo lang ako.

2006-11-17T05:30:00.000-08:00

Gusto ko lang mag-update.

Wala namang nangyari.

Basta to all the people na sinabihan ko, just remind me not to do it again.

Napapansin ko lang na pinagtataksilan ako ng katawan ko. Lagi na lang akong nakakatulog kapag maraming dapat gawin at basahin.

Minumura na niya ako. "Tang ina mo Clarence! Maawa ka na sakin!!!"

Kanina nanuod ako ng I-Sing. Conert ng Innersoul. hihi. Libre. Thanks Toni! Though hindi ako[kami ni Arinae at Benj] nanuod katabi ninyo. Katabi namin si Jacky. =)
--> masaya ang I-Sing. Napapasayaw naman daw ako. At sabi nga ni Ariane, maganda to sa katawan since hindi puro rak rakan ang naririnig nito. Medyo pause muna at lumingon sa RNB. Yeah baby. Ang ganda pa ng ilaw. woah.

Tapos nakilala ko naman si Casper. Akalain mo nakita ko ang pagttransform ni Diana Centeno kapag may kasama siyang banda. Naiiba ang bruha. Bumabait. Hahaha peace tayo. =D

ayn. tinamad na ako.
hindi na ako naiisnpire mag-aral. babagsak na ako ng 6 units. fuck.

me and the christmas lights

2006-11-15T22:37:00.000-08:00

may christmas lights na ang la salle!!!!

sabi nila, small things make me happy. so kung christmas lights palang daw ang nakita ko, ibig sabihin masaya ako pag may nakikita akong tao.

sabi ko hindi.

i'm rather confused, actually.

i wanted the truth. naks.

napakwento ako kay niko[ni ate jad] ng di oras about my situation.

konikzz: aba u'r wise for someone so young

amazing.

then kizia was having problems too. kinwento ko sa kanya yung experiences ko that i had with erick. something about best friends. basta best friend issue.

tapos nalungkot ako.

gusto ko rin me kasama ako habang nakatingin sa mga christmas lights.

it would definitely make my day one of the best i ever had.

aaaaaaawww...

2006-11-12T00:28:00.000-08:00

ang galing galing mo din noh?

lagi mo akong pinapaniwala.

ako namang si gaga, nagpapadala.

buti nalang madalas akong nagigising sa katotohanang kalokohan lang ang lahat ng ito.

tang ina mo.

all hail the heart breaker

2006-11-05T02:00:00.000-08:00

I was looking over my blogger when I suddenly realized that I still have some UNFINISHED business there.

It was 9/20/2006.
I wrote:

Once in a while, I smile. Once in a while I enjoy what I’m doing. Once in a while, I’m doing things I’m not supposed to do and yet, I feel good while doing it.

Drove around the city for almost 2 hours. It was cool. It was fun. I’ve never been so much concentrated over something before. Well, I really enjoyed that one. I’m dreaming of becoming a racer one day. Hmmm...

Then after my driving lessons, I saw some sparks beside the over pass. natumba pala ung poste. it was funny cause this girl beside me was talking to her friend and then all of a sudden she shouted [nakakabingi talaga] "AY NATUMBA YUNG POSTE!!!!!" then I looked, and saw how it fell down, and sparks all over the place, and saw the cars and buses slowed down and then there's traffic. Fun!

I was waiting for Erick to come.

--------------------
The fuck was that?
I guess I was supposed to describe the spurge of happiness when we met for like after what, a year now? Though we promised we would see each other every week right after my driving lessons, we failed to do so, because of some other reasons. Mine, actually. Busy busy me.

It was good, and sad, to know how time changes everything. You suddenly become the person you're not supposed to be. You become that person that you least dreamt of becoming. [Duh]

It was like yesterday when I bid goodbye to September. October comes, still finding time for myself. Yesterday, Kizia told me how she broke down in front of Sam because of undealable [?] stress that fucking comes everyday. I look at Kizia, she’s got Sam. I look at Ariane, she’s got Jave. I look at Jana, she’s got her band. Everyday, I greet the warm sunshine with a frown, ignoring the fact that I would be stepping onto hardships alone. Yes, all alone, I’m figuring things out on my own.

Have you tried walking from 2456 Taft, Manila to CCP Complex? Have you tried walking from 2456 Taft, Manila to CCP Complex, ALONE? Have you tried cramming 5 x 7 enlargements and leaving them out there to dry, and when you come back you noticed it’s not there and you see it down there together with the trash photos? I mean, come on, what the fuck was that? Have you tried watching a movie all by yourself? Have you tried going late at night by taxi and the only thing that’s keeping you safe is the UNLIMTED TEXT you get from Globe, and you text all your contacts about the plate number of your taxi? Have you tried walking along Taft alone, choosing whether you’ll take out food from KFC or McDo, and thinking of eating it in your dorm, watching Pinoy Dream Academy, killing yourself out of boredom? Have you tried listing down your “things to do” list and not doing anything from that list even though it reached up to 17 items? Have you experienced going out of the gates of your dorm and stopping because you forgot what you’ve got to do? Have you thought of drowning yourself in alcohol but disregarded it since time is precious and you’ve still got so many things to do? Have you received your midterm exam and were appalled with the results since you know you’ve been studying real hard for it? Have you looked outside and in an instant you saw fireworks from SM Mall of Asia and then you smiled? Have you realized that that moment was the first thing that made you smile for the day? And how about the other day? Have you realized that only one joke texted by a friend could make you smile?

Riiiiiiiiiingggggg
Riiiiiiiiiiingggggg

Kris: Banker?

SALAMAT!

Have you ever looked outside your window and realized after a while that you’re crying already? Have you tried finding a comfy position in your bed for you to start on your homework but then as you insert the CD, you cry like it was your first time in ages?

I say yes.

It sucks. And I’m tired. I am so tired. I am so stressed. I have never been this stressed. Amidst all of these, one can see how much I tried focusing on such matters. But I just simply can’t. I can’t imagine how one can survive this man-eating way of living. Nakakaubos ng lakas. Kakainis.

Sinong makikitagay? Jared, bilisan mo!! Damayan mo na ako dito!!Hindi ko na kaya. Masyado na akong malungkot.

boring bulletin

2006-10-26T19:21:00.000-07:00

1. What do you think of dancing?
my passion

2. Name a sad moment in your life that is on top of
your head now.
pinagpipilian ko kung dapat ba akong magmukahng tanga o hinde

3. Name something that you think is largely
mistaken for.
love is highly contagious

4. What do you want to do before you marry?
be rich and build my own dance studio

5. What foreign language do you speak best?
alien hahaha.shwenmenaisksesshh

6. In what language do you think?
my own. naks.

7. From what philiosophy are most of your
arguments coming from?
wala pakshet

8. Do you think it is a necessity for people to be
political?
well, sometimes. kailangan e

9. What do you like to write about?
anything. everything.

10. What do you like to talk about?
everything din. but i'd prefer silence. it hurts more daw e.

11. Which bands/singers are in your iPod or CD
rack?
tbs, up dharma, 6cm, silverchair, from autumns to ashes, v.horizon, and hed what's-his-surname

12. Do you know a poem so well that you can
recite it?
nope

13. Are you needed?
i wanted to be needed

14. Are you needing?
yes

15. Why would you rather not sleep?
sayang sa oras

16. Why would you rather sleep?
sa pagod at puyat

17. What was your latest illusion?
i'm pregnant[well in my dreams soon]

18. Whose bust will you treasure?
ermm..

19. Whose song do you listen to over and over
again?
your call-secondhand serenade
come back- early november

20. What are nice memories you have of rain?
i usually cry, aren't they nice?

21. What do you want to be?
still incapable of answering that one

22. What are you?
i don't know either

23. What will be your epitaph?
she was all we needed.. haha

24. Who will be the person to say your eulogy?
my sister, pero pwede ring...

25. Where is your home?
i'll know when i get there-->mommy kooks, i like it =)

this is my sad song

2006-10-23T03:25:00.000-07:00

It was around 1 am when I decided to finally close my eyes and sleep.

I decided to turn off the lights at around 10 pm.

So what did I do in 3 hours? Nothing. I was just thinking about stuff that I think I should decide on, NOW.

Like what to wear the next day,
Like arrange my schedule for the day,
Like budget my money,
Like what to study first,
Like what to do first,
Like where to shoot "details" for FOTOCAM,
Like what had happened to me for the past year.

Wait...

It was only last night when I get to "MUNI-MUNI" over some stuff. I even asked Marko what to do. I even asked if he was blaming himself for sticking with his decision.

It was in fact, scary, just thinking about the possibilities and consequences of my "future" action. Imagine, losing my lovable pride over something that is not worth it. Or was I just imagining that it was not worth it?

I’m starting to think that I’m losing my pride over something that could change my life forever.

Naks. This is the ultimate challenge.
================================
commercial::
I received a text message last week. It shattered me up to my last piece. I AM GOING TO BE A GODMOTHER TO MY COUSIN’S DAUGHTER. The christening will be this December and I guess we are all invited. I was devastated. Looking back, I just wrote something about them, too surprised by their “tanan” effects. And look, he now got his own family. He’s got his own baby.
================================
I am losing it. I am losing this stupid battle. Babbling about what I want, screaming about what I need, painfully stabbing myself to death until a hollow cry is born out of my mouth. But I am doing it in silence. So no one could hear me. No one could notice this unbearable sight.

And raising a white flag, I pray.
================================
Perspiration, warmth, unforgivable curses. Lustrous mouth chanting questionable beginnings. Mind restraining from hoping someday a touch like yours will be felt everyday.

I am falling. Yet, I am dying.

2006-10-09T17:49:00.000-07:00

Nung Sabado, hindi ko aakalain na mapapasailalim ako ng matinding pag-iisip. Lutang at walang mapuntahan, walang masadlakan, walang tahanan.

Buong araw ng Sabado, mistulang isang impyerno ang mundo. Walang maganda sa paningin, walang mabuti, walang dahilan para ngumiti. Lahat ng bagay, isang salot na nagdudulot ng kalungkutan at kahinaan.

Ngunit, dalawa lamang ang nakita kong maganda ng araw na iyon.

Una, ang bilog na bilog na buwan na nagpapa-alala sa akin ng kwentong isinulat ko tungkol sa kanya.

Pangalawa, ang paglalakbay ng mga bula sa hangin sa ilalim ng bilog na buwan.

Maganda.

2006-10-05T06:24:00.000-07:00

gusto ko lang mag-update.

masaya ako minsan. pero minsan lang yun.
sabi ko nga sa isang kaibigan "in denial pa rin ako"
nakakatawa.

bawal huminga.

bored, but not really

2006-09-16T14:07:00.000-07:00

wala akong maisip na matinong post.

*it just so happened that i'm stuck here, waiting for someone to buzz me and tell me what i should do first.

*i'm also stuck here doing this entry without worrying too much about majors.

*i was thinking before i got home, "should i still ride a van or an fx on monday? or should i just wait for a bus?"

*i'm looking at this web page [wikipedia] on Eadweard Muybridge [so hard to spell out his name actually] and his contributions to the film industry. go and look at it. http://en.wikipedia.org/wiki/Eadweard_Muybridge

*i am thinking of eating something. but i just consumed 2 size LS [what does that mean?] 45g of PILLOWS choco-filled crakers. yum yum.

*who is this piglet? s/he said "thank you for visiting clarence" http://www.friendster.com/photos/6235365 s/he's got these nice photos, wish i could take them from her/him. [browse browse] i think i've seen her somewhere before, but i can't remember. oh she's from my high school. [browse browse] she's wearing glasses. [browse] and oh, great. she's my old service mate. but she's thin now, and unrecognizable for cryin' out loud.

*nobody here at home knows how to CLICK the LOGOUT button of their MULTPILY. i kept on looking at somebody else's multiply with my sister's account logged in.

*my best friend texted me this one:
[from ally mcbeal]

if you see me walking the road with someone else, it's not because i like his company,

it's because you're not brave enough to walk beside me.

if you hear me talking about him all the time, it's not because he pleases me,

it's because you are deaf to hear my heart beat.

if you feel me falling for someone new, it's not because i love him,

it's because you're not there to catch me if i fall.

if you fell lost, i, too, am nowhere,

i, too, don't know where the road is going.

tear.

*great. the whole family's here. well, not really.

*wow. too sarcastic. i hate this world.

*why don't i try christopher's way of separating a good day, a super good day, a bad day, and a super bad day. [the curious incident of the dog in the night time]

good day: 3 black cars

super good day: 5 black cars [instead of red, i'll count black cars. i love black.]

bad day: 3 yellow cars

super bad day: 5 yellow cars [just like in the book]

*jacky asked me this morning if i want to come to their rehearsals in the yuchengco lobby for a dance number in her debut. i want to jacky but, i just can't. sorry..

*i've killed like a thousand red ants here beside me, but they kept on coming and coming...

*i'm emotionally stressed right now. i promised to be careful with my actions, to stand up for myself, but someone's always getting me down on my knees.

*how will i be able to force myself to stop thinking about absurd thoughts? i don't know how.

*when will that be when the clock strikes one and immediately, pain will a normal thing for me everyday? i can't wait to be numb.

*just say goodbye, fool.

*fear is how i fall.

*i suck at this.

2006-09-12T19:21:00.000-07:00

i just experienced my first day funk. yeah.

got this funny dream yesterday morning. bitin.

tokyo tokyo with mah ube friends last night.

[rj!!!!! gusto ko naman yung ulam natin e! masarap yung sauce!wahaha! joke pero seryoso masarap! busog na talaga ako nun! =P sa uulitin!]

errr...

so i will be looking forward to sleepless nights because of:
a. SIMBUYO
b. NOTA

goodluck.

2006-09-08T02:42:00.000-07:00

update? tinatamad ako e..

basta eto nalang:

--yehey kasi hindi ako bagsak sa intreco.. [oo na ililibre ko na kayo jojo at byan]

--yehey kasi nakapunta ako ng book fare

--yehey dahil sa LTTS [kahit super late ako nung umaga. ahihi my bad]

commercial muna..LTTS.. at siyempre isang taon na ang nakakalipas ng ikwento ko ang nakakagimbal na pangyayari ng una akong sumabak sa teambuilding ng GMG.. dati, isa ako sa mga kalahok[lalim] sa mga activities pero ngayon, isa na ako sa mga taga-organisado nitong mga palarong ito. nakakalungkot man, kung titignan ko sa malayo ang mga taong nagtatakbuhan at nagigimbal para lamang matapos ang "task" na naibigay sa kanila, pero mukhang hindi na ako makikitakbo sa kanila. isa na akong opisyales ng mga gawaing ito, at mukhang dapat nang tumayo sa malayo at mag-obserba ng mga lalabag sa mga "rules" ng palaro. >grin<

unang araw sa palasyo ng la vista, kami ay nagsalu-salo, nagtatawanan at kung ano-ano pa. syet tinamad na akong magkwento. basta ang maganda nito, madaming bondign moments, at fortunately, nakasama pa rin naman kaming mga EB sa mga activities kahit na medyo alam na namin ang flow of events. kunwari nalang deadma. ahihi.

second day. ahhh.. me peborito.. dito na ang mga exciting events. haha. dahil sa mga "rope" activities ay medyo....... marami2ng nakapagbonding. haha. guys, sa totoo lang, ang gusto ko lang naman malaman is kung sino ang nasa TOP 5 LIST niyo e. yun lang. please.. kadalasan sa bonding e ung "love life" dba? haha. hindi away. haha. anyway,,

=mommy ria, thank you for staying up all night to settle this "argument." thank you for settling things down to halt this heating conversation. hehe. =P

=ariane, go girl. haha. naisip ko lang, kung ano gusto kong sabihin, nasasabi mo kagad---in english. haha.

=jose, thank you for speaking up. pero top 5, top 5. haha.hanga ako sayo for speaking up. =P

= aikee, you amaze me. parang when you want something, kukuhanin mo talaga. and i saw that habang nageexplain ka. yun lang.

=gerome, sabi nga ni mommy ria, ikaw lang yung nagsabi ng naiisip mo during the "open forum." and that's brave enough because pinaalam mo sa lahat ang dapat malaman.

=mark biong, wala naman akong masabi sayo, but just like the others, you've got your point, and pinaglaban mo talaga. =D

=jed, jed, so wonderful of you to butt in sometimes coz natitigil talaga kaming lahat para pakinggan ka. and you didn;t fail us, we all learned something from what you said.

=toni, thank you kasi nagising ka. hehe. although i didn't have the chance to stay long nung nandun ka, base sa knwento ni mommy ria, tinaas mo ang bandila natin. go girl =D

= benjie benjie, i swear, gusto kitang yakapin nun. kung ano man ang napag-usapan, of course satin nalang yun. but one last thing, nung sinabi ko sayong "pwede ko bang sabihin sayo ung mga dapat kong sinabi kanina sa harap nila[pero naiyak ako kaya di ko na nagawa]?", hindi planado un. haha. first time =P

ito ang unang LTTS ko na hinawakan ko together with the EBs and mga alumni, unang LTTS na umiyak ako, unang LTTS na hindi ako natulog, unang LTTS na may exotic food. parang una pa rin talaga "because of the new people na nakasama kong naexperience itong LTTS na ito.." [siyempre ako may sabi niyan]

=mommy denz, thank you for believing in me =D i will see to it na aalagaan ko ang GMG kasama sila ate jad. i will not let you and the others down.. sa iba pang alumni, thank you. =P

=ate jad, hehe.. i was here for a reason, and gagawin ko lahat para mabuo yung mga pinangarap natin before the term started. =D

anyway..

--yehey kasi natapos ko na Harry Potter book 6

--yehey to driving coz i'm gonna start na sa next sunday =D

--hooray for the real food? [hindi mawala sa isip ko ung laing and molo/something]

--yehey kasi natapos ko na ung Coraline by Neil Gaiman

--yehey kasi natapos ko ang MY GIRL [marathon]ng two days lang. adik.

-- oh no kasi nawawala ata ang EAF ko and mag-eenrol pa ako bukas.. ay mamaya na pala..

so far, update na walang kwenta [tinatamad pa ako nitong lagay na ito]. gusto ko nang matulog. masyado na akong naging emotional nitong mga nakalipas na araw, and it's healthy to let it all out once in a while..

but on the second thought, maybe some other time.

gusto ko lang sabihing.....

2006-08-19T21:16:00.000-07:00

pakyu.

kasi lagi kang nasa panaginip ko.
kasi lagi kang nasa isip ko.
kasi lagi kang bukambibig ko.
kasi lagi nalang kitang nakikita.
kasi lagi ka NANG kasama sa bawat desisyong ginagawa ko.
kasi lagi nalang akong nababaliw sayo.
kasi bakla ka, at lalake ako.

bawal huminga

2006-08-17T03:48:00.000-07:00

malapit na...malapit na...malapit na akong magpakamatay sa dami ng ginagawa.. ayoko na..

naalala ko yung sinabi ng kapatid ko sa akin nung isang araw. tinanong daw siya ng aking ina kung nakakapag-aral pa aba ako sa lagay na ito dahil nga sa dami kong ginagawa. hindi ko na naiiusip na nag-aaral ako. basta go lang ng go sa mga gawain! naguguluhan na nga ako sa buhay ko at napatunayan kong hindi na ako organized dahil una: magulo na ang lecture ko at notes ko at pangalawa, puro sa post-its nalang nakalagay ang mga things-to-do.

may kalendaryo nga ako sa utak ko, hindi naman gumagana.

may kalendaryo nga ako sa laptop, hindi ko rin naman sinusundan.

may kalendaryo nga ako-plabber, pero hindi ko naman binubuklat iyon kung hindi naman kailangan at kung wala namang kagilagilalas na pangayayaring naganap sa buhay ko. at tinatamad na rin naman akong maglagay ng bagong karanasan doon.

sabi ko ATA ke ariane dati, kailangan ko na ng boypren para magpaalala sa akin ng mga gagawin ko. [evil laugh]

____________________________________

"hindi na naman ako umaasa e... kuntento na akong ganito, tanggap ko na naman ang mga nangyayari. okay na naman ako doon."

"e yun naman pala pare e..kaya lang sa nakikita ko nasasaktan ka e.."

pare, alabshu...

____________________________________

napapadalas ang bonding namin ni marko. haha! hmm...si juacalla nalang ang hindi ko pa nakakabonding..

marko, i-dare mo ako. pero hindi pa ngayon.. =P

5th place? not bad!! =)

2006-08-10T05:14:00.000-07:00

boys namin ni ale..

hey sistahs..

BACKSTAGE

i love you guys.. alam niyo naman kung ano na ang mga dapat kong sabihin. naidasal ko na kay Papa God. =)

double trouble

2006-07-26T06:19:00.000-07:00

Nakabusangot na nakatitig sa malaking telebsiyon. Padabog na sumusubo ng mamantikang kakanin. Pilit ang pag-iwas sa pakikinig. Naasiwa sa naririnig na usapan. Tagos hanggang bibig ang pait na unti-unting naglalakbay sa sariling sistema. Wari walang pakealam sa kapwa manonood na naghihintay ng tamang sagot sa hindi kalayuan. Pagmamagandang-loob ang isang bagay na hindi normal sa mga tao ngayon. Wala nalang ibang nagawa kundi magmura ng pabulong at itago ang galit. Ang paghahamon sa lahat ng santo at anghel na nasa paligid ay sumagi sa isipan. Nararanasan ang pangdidilim ng paningin. Ngunit nang naglaon, nagparaya na lamang, sa kadahilanang walang magagawa ang paghihimok sa away at gulo.

Walang magawa kundi tumawa ng may halong paghihimakuhos, pinepeke ang mistulang masayang tawa na umaalingaw-ngaw sa buong paligid. Ipagpatuloy ang pagpapanggap, nang patuloy na maging manhid.

Kantahan ang pusong nagdaramdam. Iwasan ang mga paratang. Tumakbo papalayo at magtago. Lambingin at tingalain ang mga nasa itaas. Magtiis at magmahal.

Mahalin ang La Salle.

Kung ang serbisyo ay hindi maramdaman at maranasan, pindutin lamang ang "BACKSPACE" sa keyboard, at i-click ang ang "ADD SECTION" na button sa screen. Hintayin na mapuno ang kulay berde na parihaba na matatagpuan sa STATUS BAR sa ibabang parte ng inyong screen upang tuluyang makakuha ng nararapat at magandang iskedyul para sa inyong klase, lalo na para sa inyong MAJOR SUBJECTS.

O mga bata, hindi ba't ang saya-sayang mag-enroll?

Paunawa: maaaring mag-isip ng ibang ibig sabihin ang mga nakasaad sa itaas. Isang personal, at isang panira sa La Salle. Maraming salamat.

2006-07-24T23:28:00.000-07:00

asaan si happiness?

malay ko. baka papunta na sa puso ko.

2006-07-17T06:29:00.000-07:00

minsan sinabi sakin ni Vincent:

You've got so much love to give but nobody wants it.

tagos.
totoo. tama.

love talk.

one wish. won wish. wan wis.wen wesh.

2006-07-15T03:45:00.000-07:00

pack and pam, down and push
right-left and turn
and wave and punch
bend one-two, pam-pam and pam.
and one, two, and three four
five and six
and slow and two.
one two and one, two.
slide and stomp
slide and turn.
refrain!

one wish...

----------------------------------

kanina pagkagising ko, umuulan na naman. leche. so sinarado ko yung bintana ko kasi nababasa na ako nung mga patak. at natulog ulit.

nagising ako 7:00 na. sabi ko tatayo na ako at mag-aayos ng gamit. ang sakit ng katawan ko. pero natulog ulit ako.

nagising ako ng mga 7:30 at binasa ang mga messages sa phone ko upang hindi mapuno ang message memory na 14 lang ang kayang bitbitin. binasa ko lang at nireplyan ang mga dapat replyan dahil wala pa akong unlimited. at natulog ulit.

nagising ako ng 8 dahil sa tawag ni raffy. ang makulit na "good morning good morning good morning!!!" ang sumalubong sa tenga kong pagod sa kakarinig ng if i had one wish tenen ten ten.. raffy!!!! wala... at natulog ako ulit.

nagising ako ng 8:30 at pinag-iisipan ko kung papasok pa ako ng intreco o hinde. binulungan ako ng konsensiya ko at nang pumatak ang 8:32 ako'y nagsimula nang maligo. ligo.

late na ako sa intreco pero ayos lang. pero mas late si ariane sakin. buti nalang hindi ako nakatulog ng tuluyan habang intreco. intreco.

meeting sa GMG at the venue. bakit kaya kapag nagsama-sama na kaming lahat nasasabaw ang mga tao? hahaha!! nakakatawa. at kami lang nakaka-alam at makaka-alam at bawal ninyong malaman. bawal.

daan sa sports complex para sa konting "go go go" sa aming mga ka-UBE.
go rj!
go gio!
go kevin!
go jason [JUACALLA =P]!
go jeff!
go marco!
--> at nagsimula ang panunuksong ikamamatay ko sa kahihiyan..
kahihiyan.

umakyat ng 5th floor SPS building at nilalasap ang sakit sa bawat hakbang na aking ginagawa. hakbang.

stretching to the max ito, ang sakit na nga ng katawan ko, sumakit pa sa stretching. pero masaya! tapos bagong isthepsh sa one wish. one wish. won wish. wan wis.wen wesh.

tapos na ang minutes para sa hapong ito.
hanggang sa muli! nagugutom na ako.
gutom.

wet

2006-07-12T01:50:00.000-07:00

then it started to rain.

i woke up this morning to see the rain dripping outside my window. ang lamig.

i texted some people, actually lahat ng mga taga-taft na nasa phone book ko plus my best friends and barkada outside school.. i dunno. sabik lang siguro sa kausap.

last night, i had this talk with niko...

chances are to be grabbed. but we oftentimes ignore it.. still,
regret is the only key to happiness.

it felt bad yet so good giving advise to other people yet i know for myself that i am still in denial..about things actually.

rewind to this morning.
well, i did my laundry. watched tv. ate breakfast. took a bath. nothing really special. went to school and it's about 10:30 when Toni and I went to STRC for the ME video shoot. saw Eng people that somewhat gave us looks that seemed odd and strange. ngayon lang ata nakakita ng babae. went to CAO and tambay-tambay. then... CHED declared that classes indeed are suspended. so much for the heavy breakfast [pork and beans plus bread].

afterwards, bonding time with ariane and jana. then with jana AGAIN. then with gio, rj and kevin. they showed us magic. those guys, they made me laugh. really.

napansin ko lang... everytime i talk to them, everything's getting better and better. it's good. i am happy.

am i?

sabi ni jana before kami makipagkita kila RJ, hindi na naman niya nakikita daw yung pagkagusto ko. sana nga wala na. then we talked about boys boys and more boys. then off to lovelife. suddenly, i missed erick so much that memories remarkably flowed uncontrollably. the laughters, the teases, the touches... it's all a blur. and i can say that the biggest regret in my life right now is not having to spend my time, not having to spend every minute in his arms, not having to waste breath on saying "i love you" to him. the happiest days of my high school life are now gone.

as we journey through life, truly, things change completely. permanently. beyond our control. then regret comes in taking its place. and simply we stare right outside the window, feeling the cold rush of the wind, cuddling ourselves to sleep, alone.

2006-07-11T05:41:00.000-07:00

wala lang.

gusto ko lang magpost.

1. so tapos na ang litera presentation. by the way, it was great! bumenta ang paper dolls!!
thank you kay:
celize para sa mga props at sa portfolio.
maine para sa pagreresearch. ate ang galing mo!
ricky para sa pagiging boss namin, sa pagpili kay teo antonio. =)
berg sa pagattend ng meeting lagi at sa pagtulong sa mga props.
nico sa pagiging late. joke lang. =P
jess sa support. kahit up to the last minute ginawan mo ng paraan ang mga props! naging unay na fish and rice! wow!

--so ano naman kaya ang grade namin? =)

2. matapos lang talaga ang shoot sa ME video, or kahit matapos na ang pageedit ni TJ at ni mark Lim, makakahinga na talaga ako ng maluwag. nakakahiya na sa ME.

3. may bago akong project. SINEREGLA. para daw matrain ako. ano na naman ito? hahahha..

4. slight bonding with ate jad kanina. issues,,, AGAIN?

5. remix 06. so ang aking mga kalamnan ay sumisigaw at naghuhumurintado na dahil pagod na pagod sila. ano ba yan.

6. hindi na naman ako uuwi ng bulacan this week. naiiyak na ako. kahit ba hate na hate kong makita sila mommy na inaapi ate ko, gusto ko pa rin umuwi at mahiga sa kama ko!! miss ko na rin kapatid ko!!

7. gusto kong magkulay ng buhok.

8. minutes minutes minutes..

9. wala na pala.

end.

2006-07-09T02:22:00.000-07:00

FINALLY!!!! the shoot for PowerBooks Video is OVER! as in O-V-U-U-U-U-R..

2 days of shoot? grabe.. todong nakakapagod! hindi lang ako PA doon, ako pa ang gumawa pati nung script. kumusta naman di ba.

so sabi nga ni lea, hindi na daw ba kami nagsasawa sa PowerBooks? kasi pag free time namin, naglilibot lang ako sa loob ng PowerBooks Greenbelt. sila lumalabas sila ni mel para huminga. hahaa!! nakakatawa. bulok na ako sa loob ayoko pa rin lumabas.. ang daming books!!! ang sarap!!!!! =P halos 24 hours din ako sa loob ng store noh. from 6 am to 6 pm. o hindi ba ang saya2!

the funny thing was yesterday, when i asked Owen to help me out sa mga baskets, i saw lying there on the floor a book that says "101 THINGS TO DO BEFORE YOU DIE." syet! yun na un e! nagswear tuloy ako na bago ako makalabas ng PowerBooks completely[i mean after the whole shoot] bibilin ko yun. and yes, i kept my promise!! hahaha!! naaaliw ako!

what else? hmmm....

nagpunta sila mommy and daddy sa dorm ko kagabi. brought my guitar and food and clothes. hindi ako umuwi ng bulacan this week, and hopefully next week, too. para naman sa practice para sa remix 06 that's sponsored by the LSDC street and Jazz. kasama ang GMG!!! wala lang, trip trip lang. another helpful way of exposing the group to all Lasallians. haha ang labo. =)

so ayun nga, yung gitara ko [kay daddy pala] e bigla ko nalang daw nilinis dahil nanggigitata na to sa karumihan. haha. tapos tugtog pero wala siya sa tono! kaya ARIANE! patono naman ng gitara ko!

bonding with my parents nga. tapos yun. and shockingly, nag-offer siya ng isang bagay na pinakamimithi ko!!! last week kasi nagoofer ng ipod. aanhin ko naman na ang ipod e mas kelangan ko ang laptop? edi manghihiram nalang ako sa kapatid ko ng ipod. ibibili nila ako ng ipod e yung dorm ko nga walang radyo. hahaha. nakakatawa. sobra naman ang pakikipagkumpetensiya niya kay ate. ang labo. di ko gets kung bakit kelangan pang makipagkumpetensiya. baduy.

so anyway, hanggang ngayon ay wala pa rin akong unlimited sa sun and globe. regular load ang gamit ko lage kaya nagtitipid ko sa pagtetext. sa sun okay lang naman na magtxt ng magtxt pero sa globe hindi e. ewan. mas nanghihinayang ako sa globe.

ang dami na rin palang chismis tugkol sa mga ka-batch ko. una, may nabuntis, pangalawa, may nabuntis, pangatlo may nanganak. pang-apat, may nagpakamatay pero hindi sa batch ko. lower batch. o di ba para maiba ang trend nagpakamatay siya. hay sayang. ewan ko ba. alam niyo, sagabal lang sa pag-aaral yang boypren boypren na yan. hahah!! sakin lang pala sagabal. hahaha!! joke. uulitin ko--- i have no social life. mabilis akong tatanda nito sabi nga ni ariane. ewan ko ba, nagiging makakalimutin na rin ako minsan. [nagfi-feeling na nasa A MOMENT TO REMEMBER]

namimiss ko na ang highschool ko. mukhang hindi ko na naman sila mapupuntahan sa next week. peng, chessa, marie, joal, estot, sorry..

pwede pa ba akong huminga? baka kasi masayang sa oras e.

ta-ta for now. i'll be buying mahself a nice, deliciuos stabucks coffee [unang pasweldo? mwahhaha]

2006-07-05T04:33:00.000-07:00

All we have at the end of the game
Is a lonely road out
All I know at the end of the day
Is the love to smile now, even if thats fake
All I know is Im done acting
And I'll be happy for your life, even if I hate it all.

Hello, how are you?
Like your shoes, love your hair.
Hello, how are you?
Love that shirt, you look great.
Hello, how are you?
Missed you so; its nice to see ya.
----------------------------------------

i

have

no

social

life.

end.

2006-07-01T22:15:00.000-07:00

Idasal mo, idasal...

hoy!!! pinoy ako!!!..buo aking loob may agimat ang dugo ko!!!..

maawa na kayo saken.. patigilin niyo na ang mga kantang ito sa isip ko!!

[nasa simbahan ako tapos kumakanta daw ako ng mga kanta sa GAWAD. parang awa niyo na!!! utang na loob!!!]

anyway, gusto ko lang magcomment sa last entry ni henrik...

well, yung dun sa last part..

There's still hope for the ones drifting through nothingness,
without any direction, making sense of everything.

There's still hope for the ones staying up,
fixing things that have to be quickly fixed,
sacrificing in the process what could be more important,
and suffering in the results.

There's still hope for the ones who are going thorough their own personal hells,
realizing the end has come to haunt them.

There's still hope for me,
who's finished one chapter,
only to realize I'm drifting into another.

is there still hope for me, too?

yun lang..

you can call me selfish..
but all i want is your love.. [yuck nsync na?hahaha]
what's wrong with being selfish?

ayoko na. ilang beses na akong umaayaw. ayaw akong tigilan. ganito ba lago kahirap tumawa ng walang iniisip? ganito ba lagi kahirap maging masaya?

tatakbo nalang ako at magtatago.. pwede naman diba?

laban PACMAN!!!

2006-06-28T07:23:00.000-07:00

Sa pagdiriwang ng kanyang ika-dalawampu't tatlong taong nag-aalab na paglilingkod para sa Diyos at tao, inihahandog ng Student Personnel Services ng Pamantasan ng De La Salle...

ANG GAWAD MAG-AARAL 2006!!!

*missed relstwo..
*missed filipi2
*missed philper
*missed litera1
*missed filipi2 test..

*tomorrow's going to be a big day. general rehearsals...

GMG, Let's do this..

"Clarence, magli-live feed tayo..."

"OK!"

2006-06-22T08:22:00.000-07:00

teach me how to drift..

away from the sadness of my heart..

teach me heart ache..

away from the obscure loneliness..

teach me to let go..

away from your undying grasps of hope..

teach me to tear myself apart after this miserable encounter..

away from the memories..

then, teach me anything..

away from this thing called "falling"..

but don't do it. i'm scared..i'm scared.

[teach me to go away? haha walang sense. inaantok na ako.]

naf naf paris-monkey business

2006-06-18T19:07:00.000-07:00

i am now a sophomore..

a desperate college student waiting for her majors to come..

given na yun.

tick tock..tick tock.. the clock slows down and worse, stops turning. it stops when you came to the point of confusion. ironic.

i feel old.

i'm 17 and i feel old. i can't play with my barbie dolls anymore. i can't seem to have a play time with my imaginary friends anymore. i can't play tag, hide and seek, and patintero with my cousins and my siblings. i just can't.

i'm far too busy thinking about school and shitfull things. i'm too busy enjoying this busy life of mine, failing to notice the people i love and care about waiting there, longing for my attention. i'm too busy getting old, too busy to notice, that they, too, are getting old.

yesterday, it was Father's day [araw ng father's day. duh]. so my phone beeps and people were telling me "happy father's day to your dad!" and shit like that. my mom was rest assured that we're gonna have something for my dad THAT MORNING. but since it was sunday, and my lil bro's in charge of that surprise, we kinda had some problems with what to give. it was....grrrrr..... nakakainis.

nagdadabog pa ang lola mo. and i think, in order for her to let out all the emotions, she called my sister and [blah blah blah] and again...about esnok. "leave the house if you're to marry him. i don't want to see you blah blah"

so friekin' blah.

went out for my last session of church service, even though all i did inside the office was stare and imagine things [well, yeah it was fun], bought ice cream[father's day gift], went home. only to see nobody waiting for me back there, except for mom and dad. my brother's gone, my sister's gone. hell yeah, i'm stuck here with the sermons and all.

"buti ka pa nakaalala"
"samin pong lahat ito"
"aba madaya, yang ate mo sumweldo blah blah blah..wala man lang bang binigay sa inyo?"
"wala naman po."

really, i don't give a shit if she's gonna give me something or not. and besides, nakakahiya naman kung manghihingi kaagad ako e kakasweldo palang nung tao.

i love my sister. i love my younger brother. and if ever some one tries to hurt them, i would readily give up my life for them. i can't see any reason why i should not die for them. i would fight for them even though it's them we are facing.

so as i entered my room, there's this naf naf shirt hanging on my cabinet. my phone beeps, and it was my sister:

binili kita ng shirt. saka may pera, kuhanin mo nalang kay cj. hndi pa kasi ako nakakapagwithdraw kaya yan ung natira sakin. dapat ibibili ko kayo ng regalo kaya lang hindi ko alam yung gusto niyo. dapat din bigyan kita ng pambili mo ng contacts kaya lang hindi ko din alam kung magkano. kaya yan muna.

it's not exactly the same text that she sent me but basically that's the same thing.

and guess what? hinanapan pa nila mommy ng dahilan para amging masama ang aktong ikinagagaan ng loob naming magkapatid.

as the fucking story goes on, the three of us kept on holding on to each other's arms, thinking we would never let go. we're not like yesterday, just having fun until we get tired. we are now playing this real game in this big world. and guess who are the opponents?

the oppressors, our parents.

feels like we're fighting this deadly war with them, who gave life to us.

i'll never know what my life would be the moment i leave them. but then, looking at this situation closely, slowly, i am beginning to let go of them, rather, let myself go and slip away form their arms. i like being independent, i want to be one. but then again, i need money. haha.

money money money.

that's what they all wanted. it's as if we're going to grab their money and take that paper with glittering gold all over away from them. it's as if they can't live without money. as if money is the only thing that they could give us when they die[but of course everybody would die]

where is the fucking love?

i am the bitterest of them all.

kahit na ba sabihin na hindi pa sa akin dumadating ang time ng panghuhusga nila.

i am hating them more as we speak.

KAYA NA BA NG WIKANG FILIPINO ANG MAGING INTELEKTWALISADO?

2006-06-09T06:25:00.000-07:00

[unang sanaysay para sa FILDLAR]

Kung tutuusin, mahirap talagang sabihin na kayang kaya na ng mga Pilipino na makipag-sabayan sa ibang bansa. Kahit na ba sabihin na nating mayroon na tayong Manny Pacquiao, o Romy Garduce, o Efren “Bata” Reyes, o Miriam Quiambao, iba pa rin ang may totoong maipagmamalaki na paniguradong hindi mawawala at malalaos nang mahabang panahon.

Isipin ninyo kung saang larangan tayo nakikipag-kumpetensiya sa ibang bansa. Isipin ninyo kung ilang beses na tayong nanalo. Isipin ninyo kung ilang beses tayong nag-aksaya ng oras at panahon kakabasa ng mga balitang nagsasaad ng tagumpay natin bilang Pilipino. Ngunit inisip niyo na rin ba kung totoong tagumpay nga ba ito? Kung totoong maipag-mamalaki nga ba ang mga tropeyong ito? Aking ipinagtataka kung bakit pilit talaga nating isinasabay ang kakayanan natin sa ibang bansa gayong pwedeng pwede naman at kayang kaya nating gumawa ng sarili nating bagay o ng kung ano man na hindi na nangangailangang makipag-laban pa sa iba. Kung baga sa standards ng Guinness Book of World Records, mas maganda kung gagawa tayo ng sarili nating record na siyang lalampasan ng mga taga-ibang bansa.

Sa larangan ng pelikula naman tayo pumunta. Bagama’t wala akong maibibigay na totoong sagot, nais ko sanang ibahagi kung paano nangingibabaw ang mga Pinoy sa ibang bansa. Ang larangang ito ang hindi masyadong napapansin ng mga tao dahil mas pinapaboran nila ang mga komon na aspeto ng pang-araw araw na pamumuhay natin. Oo nga at mahilig tayong manood ng telebisyon at sa sinehan ngunit malaking parte ng ating populasyon ay mas pinapaboran ang mga mainstream na palabas. Hindi na nila naiisip na pare-pareho lamang ang kanilang mga istorya at wala man lang nga itong panama sa mga pelikula ng mga kalapit nating bansa. Sa panahon ngayon, nauuso na ang mga independent films na naglalayong buhayin ang industriya ng pelikula sa bansa. Nagsisimula na tayong makakamit ng mga parangal mula sa ibang bansa at sa palagay ko, madalang na lamang itong bigyang pansin ng mga Pinoy.

Kagaya ng pelikula ang wikang Filipino- madalas na nawawalang-bahala na lang at isinasantabi ng mga manonood o sabihin na natin, isinasantabi ng mga Pilipino. Tayo na mismo ang lumalayo sa sariling wika na matagal na nating ginagamit. Kung wala ito, malamang wala na ang lahat ng tagumpay at tropeyo na alam ng lahat ng Pinoy, mapa-nandito man sa Pilipinas, o sa ibang bansa. Oo nga at pwede rin nating sabihing ginagamit nila, ng mga nagsipag-tagumpay, ang wikang Ingles upang lalo nilang maabot ang kanilang mga pangarap. Magbigay tayo ng halimbawa, sa laban ni Manny Pacquiao, kinailangan niyang kausapin ang kanyang trainer na Amerikano para sa mas magagndang stratehiya sa pakikipag-laban. Kailangan niyang kausapin ng Ingles ang reporter na nag-interbyu sa kanya matapos ang kanyang laban upang lalong maipagmalaki sa buong mundo na siya ay Pilipino at itinataas niya ang bandila ng Pilipinas. Pero bakit, isipin ninyo, ang dating Ms. Venezuela na nanalo bilang Ms. Universe noon ay kumailangan pa ng tulong ng translator para lang masagot ng maayos ang tanong niya sa Question-and-Answer Portion ng patimpalak na ito.

Hirap na hirap na tayo sa pakikisama sa mga dayuhan. Bakit hindi natin simulan ang pagyayabang sa kanila sa maayos na paraan? Oo nga’t nasimulan na natin ang laban tungo sa nais nating estado na makapantay sila, pero mukhang hindi pa rin tayo nagkakaisa, kung tutuusin. Mukha bang sama-sama ang mga tao kung buklod-buklod sila sa kanilang pananalita?

Kung paano natin ipagmalaki ang achievements ng mga Pilipino ay ganoon din natin dapat ipagmalaki ang wikang Filipino. Kung magiging kulang-kulang tayo sa pagmamalaki sa wikang ginagamit natin araw-araw, sa palagay ko mababalewala lahat ng oras na iginugol ng bawat isa sa atin sa panunuod at pagbabasa ng mga balita sa telebisyon at radyo tungkol sa mga sinasabing “tagumpay” na mga ito.

Ngayon, nararapat lamang na gawing intelektwalisado ang wikang Filipino hindi dahil sa para magandang pakinggan o kung ano man, pero hindi ba’t mas maayos kung hindi lamang pangalan, dugo, balat, kakayahan at pawis ang ipinagmamalaki natin? Dahil dito na rin sa wika natin masasabi ang tunay nating pagka-Pilipino.

Ano pa bang bagay ang nakaranas na ng matinding pasakit at paghihirap? Tanging ang wikang Filipino lamang. Sinong tao o anong bagay na ba ang nakaranas ng pananakop ng mga Kastila? Ang rebolusyon? ang pagdating ng mga Amerikano? Ang panahon ng Komonwealth? Ang pagdating ng mga Hapon? Ang EDSA 1? EDSA 2? Tanging ang wikang Filipino lamang ang humarap sa mga bagyong ito na ang kasabay lamang ay ang mabilis na takbo ng panahon.

Huwag sana nating ibigay ang dahilang “hindi natin kaya” dahil kaya naman talaga, ngunit ayaw lang nating gawin. Ang mga Hapon nga nakakaya nilang gawan ng katumbas na salitang Hapon ang isang salitang Ingles para mas madali nila itong maiintindihan, mabigkas, at mapag-aralan.

Nakakapag-taka talaga ang ugali ng mga Pinoy; nagtatanga-tangahan sa mas mahahalagang bagay ngunit likas namang malikhain at matalino. Ito nga ba talaga ang resulta ng mahabang panahon ng pagiging alila sa kamay ng mga dayuhan? Hindi na ba nating kayang tumayo sa sarili nating mga paa? Lagi na lamang bang maganda ang gawang Kano kaysa sa gawang Pinoy? Mas okay na bang talaga ang mga imported kaysa sa sariling gawa?

Hindi lang sa isports at kung ano pa tayo makakalaya ng todo sa pang-aalila ng ibang bansa. Kagaya nga ng sinasabi ng gobyerno, gamitin ang wikang Ingles upang maging globally competitive pero huwag kaligtaan ang sariling wika at alalahanin pa rin ang lupang pinagmulan. Kung malalaman nilang nagkakaisa pa rin tayo bilang isang bansa na may sariling wika, hindi lamang sila hahanga, ngunit titingalain nila tayo bilang isang matatag na bansa.

--Clarence Arreza

2006-06-04T03:49:00.000-07:00

ngayon ko masasabi na nawalan ako ng isang taong matagal-tagal ko na ring hinangad na makuha.

cLarEncE: ganyan ako ngayon
cLarEncE: pero at least dba alam niya ung ginagawa niya
ate keithleenz--gmg: bakit mo ba pinapaasa ang isang tao kng sa tingn mo wala nmn pagaasa?
cLarEncE: at sinabi niya sayo na parang nagsorry siya kasi pinapaasa ka niya
ate keithleenz--gmg: anong point?
cLarEncE: gusto mo ung attention
cLarEncE: kaya mo pinapaasa ang tao
ate keithleenz--gmg: edi ang selfish nmn ng gnun
cLarEncE: oo,,naging selfish na din ako
cLarEncE: pero kinakarma na din
cLarEncE: haha
cLarEncE: ako ung pinapaasa
cLarEncE: o dba
ate keithleenz--gmg: so kng knyri ikaw ung pinapaasa..
ate keithleenz--gmg: anong gagawin mo?
cLarEncE: hmm...ganito nalang,,ang sinasabi nila sakn, time to move on,,
cLarEncE: kasi isang taon na rin akong humahabol
cLarEncE: pero wala akong ginagawa
ate keithleenz--gmg: anong ibgsbhn ng move on para sau?
ate keithleenz--gmg: wala kang ginagawa? anong ibgsbhn nun?
cLarEncE: sabi rin nila i should be open to others, parang open my heart to other people
cLarEncE: move on
cLarEncE: parang i tried dating other people
cLarEncE: ganun
cLarEncE: haha
ate keithleenz--gmg: hmm
ate keithleenz--gmg: anong gagawin mo sknya?
cLarEncE: sympre ung dnadate ko gusto ko din dba
cLarEncE: pero ung dndate ko na un
cLarEncE: nwala
cLarEncE: kasi mas pinili ko ung nagpapaasa
cLarEncE: anong gagawin ko kanino?
ate keithleenz--gmg: doon sa mahal mo pero pinapaasa ka lng?
cLarEncE: hndi ko alam e..
cLarEncE: haha
cLarEncE: hanggang ngayon hinahanapan ko pa rin ng sagot yan
ate keithleenz--gmg: doon sa nagsabi knyri ng gnung lines sau?
cLarEncE: ano ang gagawin ko ngayong wala na rin ung OPPORTUNITY[ung dinadate ko]
cLarEncE: umm..un nga lang ang pinag-iba
cLarEncE: kasi ung sakin, hindi niya alam na nasasaktan ako
cLarEncE: pero jan, at least sinabi nga niya na ayaw niyang mgpaasa ng tao sa wala

0_o

pagulo ng pagulo ang mundo. hindi mo na malaman ang tama sa mali. hindi mo na rin malaman yung dapat mong gawin. tutunganga ka nalang at magbubuntung-hininga, at magkukunwaring masaya ka. hindi mo na alam kung tama ba ang nagawa, at kung tama lang ba na palampasin ang nagdaang oportunidad.

at sa'yo, na madalas mag-abang ng isang makabuluhang paglalahad ng damdamin, ikaw na mahilig magtanong kung kelan ka lilitaw sa blog na ito, ikaw na gustong gusto ang atensiyon, ikaw na gustong maging bida sa blog ko. ito na yun. oo, ikaw nga. ikaw na nga ang sinusulat ko dito. at ikaw na ang iniisip ko ngayon.

gusto ko lang mag-sorry. sorry sa wala...

4days and counting...

---------------------------------------------

http://clrncedude.multiply.com new pichurs n_n

maliit na nunal?smole. malaking nunal? mole of asia!

2006-06-02T22:24:00.000-07:00

mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia!

anong isang paraan ang makatutulong ng malaki sa iyong pagdidyeta?

ang paglalakad sa.....

mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia! mall of asia!

hahah!!niyaya ako ni jojo na magmall of asia kahapon. basta siya nagsimula at niyaya ko na si jana, marcia, ariane, at kizia para sa isang hapon ng todo bonding! si marcia hndi nakasama kaya kaming apat nalang. okay lang marcia!

ngayon ko lang todong na-absorb ang mga katagang "WINDOW SHOPPING" dahil wala kaming pera! haha!

ang gastos ko lang ata ay:

--pamasahe

--pamasahe

--dinner

--arcade [vincent in your face!!may quantum card na din ako!belat!]

--taxi

conclusion: masaya ang girl bonding!!!

*****other blahs*****

--may test sa lab. nag-aral ako. natulog. nagising ng late. message memory full ang pareho kong fone. asan na daw ba ako. sabi ko di na ako papasok kasi tinatamad na ako at taops na rin ang test. kaya nag-bukas nalang ako ng booth ng gmg! i skipped a class without guilt. AKO BA ITO??

--nung thursday, dun ko talaga masasabing MAHAL NA MAHAL NA MAHAL KO........ang pangalan ko. n_n

--wednesday: hey, i can be your model forever.. n_n

--napatunayan kong babae rin pala ako kahit papano dahil sobrang sumasakit ang puson ko!

--it's saturday.. swing swing kept playing in my head! kung si kizia, may +++++++, ito na rin ba ang simula ng aking ++++++++?? madami ring tao ang bored hahahah!!

--nahihilo na ako.

--2 days of no replies[or text/tawag] and counting.... still there?

--longing for something/someone is not my forte. it has never been.

--i'm soooo hungry.. aalis na nga ako dito sa comp shop.. madami2 pa pala akong gagawin.

2006-05-29T05:46:00.000-07:00

nasaan na ang mga pinagmamalaki nating pangarap simula pa noong bata pa tayo? akala ko ba hindi matutupad sa atin ang kasabihang HISTORY REPEATS ITSELF? sabi nga nila, ang tao raw ang bahala at ang gumagawa ng kanyang future. sila ang makakapagsabi kung ano ang magiging kinabukasan nila. kung ganoon, gusto ba nila na ganito ang mangyari sa kanila? ganito ba ang gusto nila? akala ko ba nag-promise tayo sa isa't isa?

oo, ang bata ko pa. ang bata pa ng pag-iisip ko. isip-bata ang mga rason na ibinigay ko sa itaas. pero wag ninyong sasabihing kumplikado ang lahat dahil alam ko naman ang ibig sabihin ng kumplikado. at ang problema ng pamilya natin, hindi ganoon kakumplikadong HINDI SUNDAN.

ikaw babae, baka naman mabalitaan kong buntis ka na. wag naman sana. ang balita ko pa nga, babae pa ang kinakasama mo ngayon. hindi ko na alam kung ano na ang nangyayari sa inyo ngayon. malapit na pala ang kaarawan mo,. Happy Birthday.

hindi ko alam kung ano ang dapat kong i-asta kapag nababalitaan ko ang mga latest chismis galing kila mommy. dapat ba akong maawa, mainis, malungkot? ewan. naaawa ako sa dalawang bata, wala na silang ama, ina, at kayong dalawa na lang ang inaasahan nila. maawa naman kayo.

hindi naman pwedeng basta-bastang ampunin ang mga batang iyon, dahil kahit kami, hindi na kami ganoon maasikaso nila mommy dahil alam nilang kaya na namin ang aming mga sarili sa ibang bagay kahit papano. kaya na ba ninyo ang inyong mga sarili sa mapusok na mundo?? ikaw, lalake, kaya mo na bang iwanan ang mga butihing pader na sinasandalan mo kaya basta basta ka nalang umaalis at nagpapawalang-bahala?

ewan ko. yun nalang siguro ang masasabi ko. ewan ko. bakit ganoon. naiiba ngang talaga ang tao habang lumilipas ang panahin. pero ako?

mananalig ako at susunod at hinding hindi ko sisirain ang napagkasunduan natin doon sa Dulo..

patutunayan natin sa mundo na hindi mangyayari sa atin ang mga masasamang bagay na nakikita natin sa kanila kasi magiging successful tayo at taas noo nating ipagmamalaki sa kanila ang tagumpay natin.

naiiyak na ako.

jon-jon, joy, bakit?

============================
mabango ang papel. masarap itong amuyin. pero nakakasira ito ng ulo. nakakalito.

ESCAPING THE FATE WITH RONNIE

2006-05-23T06:30:00.000-07:00

Oh my god, I have the remedy for love
I struck the glass and broke the bones inside my fist but Im okay
I cannot change you (I cannot change you)
Youll never change (Youll never change)I
never would expect to bring this to the end

Something so profound
Something you wont expect
Take this scripture like a picture and wear it around your neck
The sky it opens up, dont get swallowed by the flames
Whats mine is yours and yours is mine so take me away

You hear the sounds, they carry out
Theres no sympathy for the dead
It swells and I was never the same
Theres no sympathy for the dead
I taste my salvation like the barrel of your ROARRRRR

We see the stars falling from the sky (on fire)
The blinding light gleaming from your eyes (our desire)
Well life has died in the end were still alive
And down below, i see your dam, crashing like a tidal wave
Waveeeee

I cannot change you
Youll never change (youll never change)
I never would expect to bring this to the end

I cant breathe
Wake up from this nightmare that Im in
Dive into a holy river and wash away my sins
As I reach (say goodbye)
My serpents of the water now
I will breathe and burn out my eyes

You hear the sounds, they carry out
Theres no sympathy for the dead
It swells and I was never the same
Theres no sympathy for the dead
I taste my salvation in the barrel of your ROARRRRR

We see the stars falling from the sky (on fire)
Blinding light gleaming from your eyes (our desire)
Well life has died and in the end were still alive
And down below, I see your dam, crashing like a tidal wave
Wave

So take the medicines to quench the pain we have
and welcome to the end, until youve reached the sand
A hundred thousand wings, soaring through the sky
and into speeds we can gauge with our eyes
You hear the sounds coming through they carry out

Just wait (just wait)
You hesitate

Your hands around my cheek
Till the poison escapesI struck the glass, it shatters bones in my fist

You hesitate
Theres no sympathy for the dead...

i feell in love with ronnie... mwahahhahahah

i won't tell anybody...[kizia, i love you sis n_n]

2006-05-19T07:59:00.000-07:00

confusion is nothing new...

hatred...

longing...

dying secretly caused by unknown love...

cursing...

breathing...

undying restlessness...

soft touch...

your hand holding my arms...

guiding my way...

soft lips...

obvious ways to feel your skin...

holding you...

would be so impossible...

stealing glimpses of you...

up there...

from here...

i keep on falling...

and i can't stop...

i am sooo falling...

-----------------------------------

buo na ulit ang aking friendster blog yehey[exclamation points]

at siyempre, naexcite ako kaya binasa ko ang entries ko simula noon pa mang ako ay nagsimula...nalungkot ako..because there are so many things na nangyari na nakalimutan ko nalang bigla. in just a snap, ngayon nalang ulit bumabalik ang mga ala-ala. like niko's latest entry. hindi ko alam na nasulat ko pala ang mga ganung bagay. maybe i'm suffering from short-term memory loss.

i read this line from my blog:

pero tama nga ba na maghangad ka gayong alam mo naman at nakikita mo sa sarili mo na parang wala nga kayong koneksiyon?[october 8, 2005]

at kung iisipin, patay na ba ako ngayon dahil ang tagal ko na rin palang naiisip na naghihirap na ako?

this one's about LR-19's SALIKSIK class:

nilambing ko na si martin, jana at kizia, at nagsimula nang mangilid ang luha ko. naisip ko na kahit malayo na ako sa mga kabarkada ko at kakilala ko noon, nakahanap ako ng kaligayahan sa piling nila. nginitian ko sina marcia at ariane, at nakahanap ako ng comfort sa mga kamay ni jino. party animals, salamat at anjan kayo!! [october 14, 2005]

soon, martin will be a million steps away from us, and jana will be hard to find when the second term starts. and so the party animals are now down to four.

four...

one.
two..
three...
four....

au revoir my friends...til we meet again...

i haven't made myself worthy of your trust, i guess, but i care for you guys more than anyone in the world[manliligaw?]... you were the ones who taught me life is not all about sticking to the past, living in it, running back for it. you taught me how to laugh and cry at the same time. you were the once who found me lurking into the darkest moments of my life. martin and jana, you were there for me when i least expected it. [*jana kaya kita sinama kasi uwian nalang siguro tayo magkikita-kita. ayaw mo nun, at least nakakiyak sinabi ko dba..hahah..]remember still, MARCIA, ARIANE, CLARENCE and KIZIA are your friends.

Taft, Manila is the place where we made unforgettable memories. don' cha fohget it ayt?

First horrifying entry for the new lay out of AEOMR..

2006-05-17T20:50:00.000-07:00

i think this first entry should be special and all but,, i had the worst nightmare...

para raw may mafia or something na naghahabol ng mga americans na suma-sideline dito sa Philippines. Yung mga Amricans na yon, parang nagbebenta sila ng mga goods from USA. There's this American nga, ang bilis niyang tumakbo, tapos bigla nalang naging kapatid siya ng barkada kong si Peng, si Rachella. Tapos she was shot ng arrow or something with a line/rope attached to it para mahila siya. Tapos biglang naging si Peng AKO. Hinihila si Rachella towards the Mafia's boat pero there was no blood. Naging guy naman siya this time pero hindi ko kilala. Then, naiba na panaginip ko.

I was wearing my high school uniform. Nasa HOLY SPIRIT ako. Uwian na. I was walking, looking for my service, at nang nakita ko na siya, it's as if i was really excited to finally ride that jeepney again. Pagpasok ko, andun pa rin si Chicken Leo, and others, but may isang batang babae, na super maliit talaga. she said she was studying photography. weird. Ang jeep na yellow ay may aircon na. umuunlad na si Ka Berting. [last time i heard, hindi na niya ginagamit ang yellow jeepney]

then, there was a party. i have my own condo daw, somewhere down the road. haha. tapos there were 2 girls na sumusunod sa akin, and gusto nilang angkinin condo namin[ i have a room mate pero di ko maalala kung sino]. there were lots of running and hiding from those two girls. then may party nga.

jamming and all. i was walking, at parang nasa pancake house kami. madami dami akong kasama pero di ko na din maalala. i saw MARK BIONG, with 2 guys-- ung isa hindi ko kilala, at yung isa, that guy in RED, ay.... basta ang alam ko lang, after i ordered, i left my tray at the table at naglakad ako patungo sa kung saan, parang BAYWALK ang dating pero ewan. nakita ko si Mark na nakatambay sa isang stall ng food, which was crowded per nakasandal sila pareho nung isang guy na side kick. i asked mark: "kilala mo si [name of guy in red]????" malakas pa pagkakasabi ko ng name niya when suddenly sumulpot si guy in red sa likod nila mark, he was just standing behind the pillar of the stall. I WAS STUNNED. sinuntok ko si mark for not telling me na nasa likod lang pala si guy in red, and i could feel my hands sinking in his body. weird.

hindi ako pinapansin ni guy in red, but, immediately, alam ko na ang ibig sabihin nun. iniiwasan niya ako. and that's it. friendship over. then i saw another American running, and tha mafia....

my dream--it keeps on haunting me.. it keeps on playing in my mind. maybe i'm just scared of losing him. it was just scary. but it's time to move on dba....

HENRIK BATALLONES: THANK YOU SO MUCH!!!!!

2006-05-16T05:54:00.000-07:00

nasa nitro ako ngayon at sa kasalukuyang panahon ay minamadali ko ang script para sa powerBooks, nang aking marinig mula sa di kalayuan ang "OO" na kinanta ng UP DHARMA DOWN. hinanap ko ang pinanggagalingan ng mala-anghel na boses ng bokalista ng up dharma down, nang matanaw ko sa aking kaliwa, ang isang lalaking magiliw na nakikinig sa tugtuging ito. chinito siya. hmmmmm..

goldeeeeeeeennn!!!!!!!!!
asan ka???????hahahahha..

-------------------------------

this has been hell week. not that i'm not enjoying my ADVANCE[kasi wala pa pasukan pero nandito na ako] stay here in Manila. things are getting complicated. i've been hurting people too much. and i have given up already. ayoko na. the only reason i can think of kung bakit nangyayari tong mga ito...is YOU. yes. it is you. and i cant believe i am still falling for those stupid texts and foolishness that comes along whenever my phone beeps whatsoever. i can't believe i'm making myself come up with excuses to deny the fact that i miss you. i can't believe i have been falling in desperate shit everytime i hear your name. i see your shadow every where. you always hunt my dreams. you are everywhere. or maybe i'm just trying to get you here near me. maybe i am just trying to make myself to long you more. maybe, i am still stupid enough to expect that i will be seeing you more often now,,but no...

i can't believe i'm falling for you.

-------------------------------

sabayan niyo akong iwan ang mundong matagal ko nang balak iwan. gusto ko nang makawala sa mga hagupit ng mapusok na pag-ibig na palagian na lamang nagtatago. hindi ko maikakaila na hanggang ngayon, itinatanggi ko pa rin na ganito pa rin ako kabaliw sa iyo. at simula sa oras na tinanggap ko ang katotohanan, o mas maganda, ang kalokohang hinding hindi kita maaabot, mas lalo akong nahuhulog at mas lalo kitang gustong mahalin. samahan niyo akong kalimutan ang madilim at mapait na pagnanais sa taong tangi lamang nakapag-bibigay saya sa akin.

-------------------------------

and i'm moving on, finally...

-------------------------------

i love GMG. LSPO-dude, pep-dude, another-chito-look-alike, street-dude, and many others. many others??haha.. labo.

-------------------------------
da vince da vinci. mi3 mi3. scary movie 4 scary movie 4..

2006-05-14T01:16:00.000-07:00

we will never be the same...

Oh why can't I be what you need?
A new improved version of me.
But I'm nothing so good no, I'm nothing...
just bones, a lonely ghost burning down songsof violence, of love, and of sorrow.
I beg for just one more tomorrow!
Where you'd hold me down,
fold me in deep deep deep in the heart of your sins.

I'd break in two over you
I'd break in two and each piece of me dies
and only you can give the breath of life!
But you don't see me. You dont.

Here I'm pinned between darkness and light,
bleached and blinded by these nights.
Where I'm tossing and tortured till dawn by you, visions of you, then you're gone.
The shock bleeds the red from my face,
when i hear someone's taken my place.
How could love be so thoughtless, so cruel?
When all, all that i did was for you...

now you see me, and now you don't..
-------------------------------------------

May 14, 2006
Sa bahay ng mga ARREZA, may dalawang katangahang nangyari umaga pa lamang ng ika-labing apat ng Mayo, 2006..

1. nagising si Mommy at nakita niya ang FLOWERS naming magkakapatid para sa kanya, PERO walang SULAT na pinrint ko kagabi. ang sabi pala ni ate, ilagay ko sa kusina ang letter dahil iniwan na niya ang flowes dun. wala naman siyang sinabi. haha. at tinanong nalang ni mommy ng mga 9 am kung para kanino ang mga bulaklak. sa kanya daw ba. haha. saka nalang namin hinabol ang letter na gawa ko[from powerpoint]

2. nakapaligo na ang kapatid ko nang siya ay mautusan. at dahil nakapantalon siya, nagbike na lang din siya. pagkagising ko, ako ang naatasang magbukas ng gate para sa kanyang pagdating. NGUNIT, sumalubong sa akin ang isang nakasimangot na CEEJAY dahila ng kanyang pantalon ay sumabit sa kadena ng bike at ito ay nabutas. katangahan.

pero ito ang masyang part sa fiestang ito:
WALA AKONG BISITA AT BONDING KAMI NG MGA PINSAN KO. [sila raw bisita ko.hhi]

2006-05-12T09:11:00.000-07:00

you're everything i wanted..
because you're everything i'm not..
--taking back sunday

----------------------------

sorry...
sorry...
ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na ayoko na

2006-05-06T22:56:00.001-07:00

-----------------MARCH BABY --------------------
Attractive personality.
sexy.
Affectionate Shy and reserved.
Secretive.
Naturally honest, generous and sympathetic.
Loves peace and serenity.
Sensitive to others.
Great kisser.
Easily angered.
Trustworthy.
Appreciative and returns kindness.
Hardly shows emotions.
Tends to bottle up feelings.
Observant and assesses others.

**i'm a great kisser????

let's sing the alphabet song..

2006-04-30T23:34:00.002-07:00

A- Damn good in bed
B-You are always fun when it comes to meetingnew people.
C- Your wild and crazy
D- Damn good in bed.
E-You're Super cool.
F-People totally adore you
G-Love is something you deeply believe in.
H-You have very good personality and looks.
I-You have a nice ass ;-)
J-Everyone loves you.
K- You like to try new things
L-You are so damn sexy
M-success comes easily to you.
N-You have a BIG warm Heart
O-You love foreplay
P-You are popular with all types of people.
Q-You are a hypocrite.
R- Your very talkative
S-People think you are so sexy
T-You are the best in bed.
U-You are really chill.
V-You are not judgemental.
W-You are very broad minded.
X- You never let ppl tell u wat to do
Y-One of the hardest gangsters alive
Z- you're lovable

--------------------------------------
let's go:

C- Your wild and crazy [oh really]
L-You are so damn sexy [i know]
A- Damn good in bed [that i should know]
R- Your very talkative [true]
E-You're Super cool. [i'm cool]
N-You have a BIG warm Heart [aaawww..that's nice]
C- Your wild and crazy [again? i truly am]
E-You're Super cool. [yeah i'm cool]

------------------------------------

i am wild and crazy. i am so damn sexy. and good in bed. i am very talkative. but i am super cool. i have a warm big heart.

nice.. n_n

2006-04-30T22:43:00.000-07:00

bakit sa tuwing nilalayuan mo na ang isang pagkakataon ay siya naman ang kapit sayo nito? mapusok ang tadahana. mapusok.

**kakatapos ko lang basahin ng nobelang ANG TUNDO MAN MAY LANGIT DIN na isinulat ni ANDRES CRISTOBAL CRUZ. ito lang ang aking masasabi tungkol sa nobela:

ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din
ang tundo man may langit din

**gusto kong umiyak kasi pakiramdam ko pagod na pagod na ako. stress ba. pero naalala ko, manhid nga pala ako. sabi ko nga kagabi kay chris j, ANG TAONG MANHID HINDI MARUNONG MAGMAHAL.

--------------------------------------

pasasalamat ulit:

--unang una kay NIKO, ang ganda ng usapan natin. salamat sa iyong tiyaga at sa problema na naisha-share mo sakin. it's not that i'm thankful na naeexperience mo yun, but siyempre for sharing your thoughts. and i was touched by your latest entry. n_n hug hug hug hug hug hug hug hug..

--sumunod kay JOJO.. sa walang sawang tiyaga sa pagpapatawa sa akin at sa walang sawang pag-agree sa aking mga palaisipang kalokohan at sa pagpapauso ng HUG. haha

--kay JARED na namimiss ko na. salamat sa mga soothing words. pare miss na kita..

--kay ANDREI kahit wala siyang alam, kasi nagparamdam siya, and i'm happy with that. B2 mimiss na din kita.

--kay VICTOR at ALMA, ang dalawang bidang nagmamahalan sa ANG TUNDO MAN MAY LANGIT DIN. tangna pati yun sinama?hahah..

ah ewan..

---------------------------

kagabi nalang ata ako ulit nakapag-dasal ng masaya kay Papa God. sabi ko:

Papa God, salamat sa....[state your blessings..hehe]
salamat din po sa pasakit at hirap. dahil po dito ay natututo po ako. salamat po sa lungkot at saya. ngayon po ay tanggap ko na.
[tapos nag-usap na kami]

at nakatulog ako..

AMEN.

2006-04-26T08:55:00.000-07:00

napapanaginipan ko na pala siya simula september 5.. grrr...

update update update update
update update update update
update update update update
update update update update
update update update update

-------------------------------------
Dearest,

you never told me i was beautiful. but instead, you made me feel that i was more... that i was beyond "Beautiful." your sweet, silently admiring gazes were enough to make me feel secure. i remembered clearly, one of your visits at our house. i wasn't informed that you would come. so, i welcomed you with my hair partially disheveled, and my shirt somewhat creased from my interrupted sleep. you stared at me so lovingly and so innocently like you never cared how disastrous i looked at that particular moment. i instantly felt the enveloping assurance of your love and the comfort of your nurturing emotions. this was one of those things which made me closer to you, small things which made me fall so deeply in love with you. at this particular instant, i realized how much you accepted me as who i really was, without question, without any hesitation, one thing which i knew sets you apart from the rest. i never really asked you to do me such a feat, but you did it so unconditionally and wholeheartedly and you never expected ntyhing from me whatsoever. you were simply there, offering your sincerest feelings for me and it was more than i could ask for.as i look back at the memories we had, i really do not know what brought us together, what made us so hopelessly in love with each other. our closest friends often tell us that we were different, as a matter of fact, so entirely different. you were a sports enthusiast, a basketball fanatic and i was nothing near an NBA playoffs viewer. but i would always fondly look abck at the ver first game i watched with you. it was there that you made me appreciate things in life that i had once ignored, making me see the beauty in those things i once detested. remember the time i took you to the poetry session i was so excited about? i knew beforehand and was well aware that you were a poetry nonbeliever, someone who did not feel its magic , yet you agreed to come and watch it with me. i was afraid that you would not enjoy yourslef but my fears disintegrated when i saw you (thinking that i was not looking) hid your tears when a beautiful, emotional striking verse was shared to the group. it was one of the sweetest gestures i ahve seen in my entire life.as i think about it now, i realize that what made us cohere to each other was our differences. these differences did not hinder us nor block us from exploring each other's life more, but instead it was in hose differences that we found our connection. as our realtionship's grew, i know that we would discover more of each other...more differences...more truths...more mysteries... which would make us stronger and would make us hold on to each other, cherishing every bit of moment, we have and will have together,

always...

**LETTERS.. written by Daryl Lindo

walang ligong hindi maingay

2006-04-21T23:46:00.000-07:00

Why are we embarrassed by silence? What comfort do we find in all the noise? –Tuesdays with Morrie

Minsan pala kailangan din ng lakas para sabihing mahina ka. –Bob Ong, Abbnkkbsnplko?

It’s so simple to be wise. Just think of something stupid to say and then don’t say it.

Everyone seems to have a clear idea of how other people should lead their lives, but none about his or her own. –the alchemist

One is loved because one is loved. No reason is needed for loving. –Fatima, the Alchemist

--> sila na nagkwento ng buhay ko. sila na nagsabi ng naiisip ko. sila na ang nagsabi ng mga dapat sabihin at sila na naglabas lahat ng sama ng loob ko. masaya. ayos lang. may nakakaintindi sayo. isang librong punong puno ng mga salita na maaring kakwentuhan mo sa mahabang panahon hanggang sa maisara mo na ito at masabing "the end."

--> ganyan kadakila ang mga writers. may lakas sila ng loob para magkwento ng kanilang nalalaman tungkol sa masaklap na dulot ng buhay at mundo. lakas ng loob. at yan ang kulang sa akin.

--> hindi natin masasabi kung gaano magiging kasimple ang lahat ng bagay. hindi rin natin masasabi kung kelan tayo magha-hari-harian at kung kelan tayo magpapa-alipin. hindi rin natin masasabi kung kelang darating ang trahediya at kung maiiwasan ba natin ang mga ito. hindi natin alam kung kelan darating ang saya at kung kelan aalis ang lungkot. ang alam lang natin, buhay tayo, at ito na ang kabibilangan natin hanggang sa matapos ang kwento natin. ito ang alam natin, na may kanya-kanya tayong kwento na maipagmamalaki sa ibang tao. ito ang alam natin, na may kanya-kanya tayong libro na aasikasuhing isulat at tapusin. pero ako, tinamad na akong magsulat at mag-isip ng panibagong pakulo para gawing masaya ang buhay.

--> isa nalang akong manhid na nagkatawang-tao. hindi na nga ba ako nakakaramdam? hindi na nga ba ako makaka-ahon? hindi ko na nga ba pakeke-alaman ang mga taong kakilala ko? magpaparaya ba at tatanggap ng bago? o hahayaang ganito ang mga bagay hanggang sa magsisi na naman ako at makasakit ng todo? utak o puso? ewan. isa na nga lang akong manhid, di ba?

next station... pedro giL..

2006-04-15T08:03:00.000-07:00

tagaytay trip ang nais ng arreza family.

--5 am sumabak na kami sa isang mahabang biyahe.
--pagdating doon, ZOO kaagad kami. ambaho. pero ang kukulit ng bonding!
--papunta sana kami sa may taal volcano nang kami ay napasok sa isang lugar kung saan maraming puno, at nagmimistulang BAguio look-alike. mukhang punong puno ng hiwaga ang nasabing daanan at malaki ang pagkakataong makakasalubong kami ng isang ERMITANYONG MAKAPAGBIBIGAY SA AMIN NG MGA MASWERTENG NUMERO SA LOTTO. malaki rin ang tiyansa naming makatapak sa HATHORIA, isang kaharian sa ENCANTADIA.
pero siyempre kalokohan lang lahat ng ito. di na kami tumuloy dahil nagpapanic na si mommy at baka raw maharang kami ng NPA-wannabe doon.
--ay nakalimutan ko na,,basta ang da best part diyan is....[drumroll]

NILAKAD NG BUONG TAPANG NG PAMILYANG ARREZA ANG TAAL VOLCANO UPANG MATANAW KUNG ANO ANG NASA LOOB NG CRATER NITO.

madami pang namimilit sa amin na sumakay ng kabayo. tapos may nag-alok pa, magiging tour guide daw namin siya for just THREE HUNDRED PESOS. "boss, three hundred lang sasamahan ko kayo paakyat." duh. di sila uubra sa kakuriputan ng aking mga magulang.

ISIPIN NIYO NALANG NA NILAKAD NAMIN SIMULA PULILAN HANGGANG MALOLOS.

O KAYA SIMULA CUBAO HANGGANG LASALLE? joke. hindi ko sure pero nasure ako sa pulilan-malolos.

maraming pitstop. maraming rest station pakulo kami. at pichuran.
daddy:"next station..5th avenue."
at nung nasa crater na kami, as usual pichuran. tapos bumaba na. e anak ng barakong buntis, umulan!!!!!!!!! kaya ang chucks ko--namurder.

[may nakita akong kainan sa malolos ang pangalan MER-DER. wala lang. inaksaya ko lang lakas kong itype ang walang kwentang bagay na un]

--people's park in the sky.. ito na ang tawag ngayon sa makasaysayang palace in the sky. sige, hindi naman talaga siya makasaysayan sa kadahilanang hindi na nagawang tapusin ang establishmentong ito.

wala naman talaga makikita masyado. at nang pauwi na kami, dumaan kami sa colette's upang bumili ng kanilang BUKO PIE.

paglampas ng toll gates...

ZZZZZZZZZzzzzzzzzzzz....

at nagising ako nasa makati na pala.

nakuha pa naming dumaan sa SM san Lazaro[walang kamatayan] at kumain sa INASAL CHICKEN BACOLOD!!!

tapos ZZZZZZZZZZZZZzzzzzzzz ulit. at viola!!! nasa malolos na kami.

so much for that.

bonding na naman. isa na namang masayang araw para sa buhay ng mga arreza. wala lang. masaya lang alalahanin ang mga tawanan at pichurang makukulit. sbai nga ni mommy: "KUNG WALANG PAGOD, WALANG SAYA."

kaya nga nilakad nalang namin ang bulkang taal e. walang kabayo ang magpapatumba sa amin. bwhahahahahha!!!

---------------------------

can't i just see you when i get there?

[^_^]

2006-04-11T03:45:00.000-07:00

i want to kiss you.
.hold you.
hold your hands as if they were mine.
i can't wait to see you,
.i can't wait to be hurt again.
did i hear some one saying love?
who said love is the answer?
.burn the blessed union of souls.
love is the answer to everything,,
---hurt, pain,
---happiness, companion,
but never will i experience it again.

ayaw niya.
who?
hindi naman niya alam.
which one?
do i have to choose?

who said some thing about choosing?

2006-04-11T01:29:00.000-07:00

isang tingin, isang iglap ako ay nahulog,
ang mga matang puno ng misteryo
ang nagpatibok ng aking puso.
masayang tumatalon sa kaibuturan ng kadiliman,
ngunit nasaldak muli sa balon ng kalungkutan.

nawala ang mga matang matagal nang hinahanap-hanap
ngunit muling nagbabalik upang magbigayan ng galak.
hinanap mo ako, maraming salamat,
at ngayon...
taliwas ang mga damdaming maari nang ipagkalat...
ngunit pinigilan ang sarili sa pag-aakalang maraming mawawala.

nangyari ang kagustuhang makahinga ng maluwag sa mundo ng ibang tao.
nasabi nga, hindi naman NIYA alam.
sa iba, sa iba, maganda bang kinalabasan?

nagmimistulang pulubi na patuloy na nahihirapan,
nakagapos sa sikretong nagpupumiglas sa sumigaw at magbigay-alam.
walang punyetang nakakatakas sa bangis ng kamao
na mananakit at mananakit ng walang pakundangan.

ikaw, ikaw, at ako.

---------------------------------

habang tumatagal naiinis ako sa sarili ko. hindi ko na magawang makasulat ng maayos na tula o storya o hindi ko man lang magamit ang utak ko ng maayos gaya ng sinabi ni kason sa kin na pam-praktis daw. leche.

so, bakasyon na. at ang dami kong gagawin[exclamation pointssss]

*powerbooks script
*ME video script
*meetings with EB
*LTTS sa 18-19
*LPEP
*tundo man may langit din
*be more chill
*stardust
*he's just not that into you
*trip to quiapo[yessssssss]

at marami pang iba na nakalimutan ko lang isulat. tamda tamad tamad mode. tsk tsk.

ito na ang aking karanasan noong march 30 na ngayon ko lang ikukuwento. bakit ba, blog ko naman to e...

2006-04-06T14:20:00.000-07:00

nakalimutan kong banggitin sa huling post ko yung nangyari nung march 29, wednesday.

graduation ng ate ko at wala siyang magagawa kahit na hindi ako invited kasi pumunta pa rin ako. finals namin sa swimming kaya minarapat kong magmadali sa paliligo dahil naghihintay a doon sa Starbucks ang boypren ni ate na si Resnel a.k.a. Esnok. may ganun? Umuwi muna ako ng dorm upang magpalit dahil sinabi sa akin ni daddy na dapat lamang na nakaporma ako. haha. baduy. sinuot ko tuloy ng di oras ang aking HOT PINK na spaghetti strapped na damit. [tama ba?] kadiri. feeling sexy. habang naglalakad nga ako sa harap ng La Salle, abot langit ang aking mga dasal sa paghiling na sana walang makakita sa akin na kakilala ko. dininig naman nila ang panalangin ko. n_n nag-cab kami agt nagliwaliw lang sa loob ng PICC dahil natawag na pala ang hilat kong ate sa stage.

kaya, nagbonding nalang kaming tatlo [si esnok, ako at si cj] sa may lobby habang kumakain ng mahal na pringles at mahal na mineral water. kumain sa, kasamaang palad dahil pinagdadasal ko pa man din na maiba ang ambiance ng kakainan namin, KENNY ROGER'S TAFT, kasama pa rin si esnok. kwento kwento. tapos uwi ng dorm. at muli,,ang aming pag-uusap ni kaibigang taguig.
**

pagising ko ng thursday morning, naisip ko "SHIT NAMAMAGA NA NAMAN ANG MATA KO DAHIL SA PUYAT." saka "OO NGA PALA NOH, BIRTHDAY KO, SIRA PA RIN TELEPONO KO"

damn.

naligo ako, nag-lagay ng contacts, nag-lotion, nagbihis. ay tama na. basta pumasok ako ng introso ko. pero since wala naman akong kaclose doon, walang bumati. pagkatapos ng introso, nakasalubong ko si ate ariane para ibigay ko ang hinihiram niyang shawl. nag-abot siya ng card, an binasa ko noong next class ko, at sabay kiss. aaaaawwww.. ang ganda ng naksulat sa card na itich. kakaiyak.
**

artcomp. presentation of powerpoint. nagmistulang isang masungit sa grade na judge. pagkatapos ng artcomp, umkayat ng CAO at nag-abang sa mga babati. ay joke lang. si keithleen nagtanong pa ng pabulong ke ate jemie kung birthday ko talaga. hehe. naglaro sa laptop ni ate pam ng detective kuno tapos muntik pa malate sa class. tapos nagreport sa genpsych ng kalokohan at kung ano ano pa. [natouch naman daw ako kay aiko nung gustong gusto niyang isend ang MMS sa fone ko. isang MMS na may happy birthday. aaaawww.. pero sorry lang, hindi umuubra yung infared ko e. hehe]
**

yuchengo auditorium. dapat makiipagkita ako kay ate jad sa cao para ibigay sa kanya ang minutes ng aming cyber meeting. pero nakipagkita nalang siya sa may service elevator ng yuchengco para sabay nalang kaming umakyat para sa pictorials ng gmg. [woohooo!!] peroooo...

isang malaking SURPRISE pala ang nag-aabang sa akin sa likod ng elevator! nauna pa ngang tumili si kizia kaysa sa akin!

GMG surprised me with a small cake plus 17 candles, and their warm voices and smiles. saya!

we then took our positions and smiled whole heartedly. siyempre noh, for CAO posters ito! time to shine GMG!!

engltri. akalain mo, ang daming bumati sa akin! buti na lang tapos na ang impromptu ko, kaya magiging evaluator nalang ako this time. ang kukulit ng mga classmates ko. i remembered dino saying, clarence, ganito ka pala [then he made this \m/ with his hand.] bakit ako nag-eenglish?? anyway, ehhe, ang kukulit. lalo na si nash na panay ang bati sa akin at sinabing hindi raw niya ako tatantanan hangga't hindi ko siya nililibre. tapos si migs din, sabi wala raw uuwi hangga't walang yellowcab. i'm gonna miss those guys. totoo.

tropical. sabi ni ariane tawagan ko raw siya after ng class ko. so habang nasa kakaibang dimension ako[yung daanan na kumukunek sa gox at sa miguel] kasama ko si gerome[engltri classmate], tinawagan ko siya. "nasa trackers kami" edi sige, trackers pala. lakad lakad lakad. gusto ko nang kainin tong cake. andun si steph saka si huey. tapos pinagsaluhan namin nila martin ariane huey at steph ang cake na bigay ng gmg. tapos nagyaya sila sa tropical. akalain mong wala man lang akong kamuwang muwang sa mga mangyayari! bago pa man din pala kami makapasoko sa tropical, nararamdaman kong may nagbubukas ng bag ko. pagdating ko, nakita kong bukas nga ang bag ko at nakatingin itong si gagong manong sa akin sabay alis. alam mo yung feeling na shit, muntik pa mawala ang fone ko, kung saan nakasuksok ang pareho kong sim card.. dapat aawayin ko e kung hindi ko lang burdey manong, PATAY KA SAKIN PAG NAKITA KITA ULIT. SUSUNUGIN KO ANG BUO MONG PAGKATAO NANG MAHIRAPAN KA LALO SA IMPYERNO. DUDURGUIN KO MGA BUTO MO HANGGANG SA MAGMAKAAWA KA AT NANG MAS LALO PA KITANG PAHIRAPAN, GAGO. SERYOSO AKO, MAGPAKITA KA SAKIN, GAGO, SABOG KA SAKIN. ......pagdating namin sa GMO, andun at nag-aabang si jana. tapos may surprise pala ang mga gago. haha!

may cake ulit ako!

andun sina mary gio rj kevin at taguig.

tapos kain kain! dito ko na nga lang nilibre yung apat na bugok e. ay,, wala pala si marcia dito noh? pero!!! sabi nga ni jana, "you should wait for more surprises!!"

dorm. kasabay ko si gio pag-uwi ko ng dorm, bit bit ang mga regalo ko:
glow in the darksss- kizia
disposable cam-gio
card-ariane
nang mag-abot sa akin si kuya guard ng roses! huuuuy!! ano yan!!! galing pala ke kaibigang chris. akalain mo! tapos nakitype ako ng swimming journal kina gio. mwhahaha. para tipid!

friday. akalain mo pinayagan ako ni mommy na umuwi nalang ng sabado para ngayong friday ako manlilibre. greenblet greenbelt? edi greenbelt! libre ko sila movies, panimals plus mary n_n.
ginawa ko muna yung swimming journal ko na tinype ko sa condo nila gio gamit ang laptop ni kevin para tipid. ska bakit ba, birthday ko naman ah. nagpadala pa ako ke jojo ng mga magazines para sa ikauunlad ng aking journal. dikit dito, gupit doon. tumawag si jana at nasa south gate na raw sila ni marcia. sabi ko ipapasa ko nalang itong journals namin nila jino at ariane at aalis na kami dahil sa curfew ni marcia. buti nalang nang papunta kami ni jojo sa sports complex, nakasalubong namin si mascardo sa sj walk. yes! ligtas sa mahabang lakaran! tapos sinundo na namin nila mary si martin ariane at kizia sa amphi dahil sa meeting nila. lakad lakad. tapos nasa south gate na. at isang malaking sorpresa ang nagbabadya sa akin. isang malaking regalo na akala ko hindi nila maibibigay. ang presensya ng isang kaibigan.

"bat ka nandito?"
"ewan ko nga rin ba kung bakit ako nandito"
"halika na, sumama ka na rin. ida-date na kita"

hindi na nga nakasama si martin dahil sa kailangan niyang bantayan ang kanyang mommy kaya't humalili sa kanya si vincent. layo. labo.

bus. kahit saan naman siguro magulo pa rin tong mga to e. pero basta. ang sya lang panuorin nilang naghaharutan, forever high! napadrama nga ako ng di oras e. mga 2 seconds na drama lang. haha!

greenbelt. lakad lakad hanap sinehan. tapos bumili na ako ng ticket. hmmm.. mahal mahal. pero may pera pa rin naman ako kaya lang di ko nalang sila llilibre ng dinner. sakin nalang yung extra. haha. panggastos sa mga makamundong bagay na aking minimithi. tapos arcade arcade muna. time crisis forever!!!

movies. late na kami sa sine dahil binuraot pa nila ang pera ko at bumili ng mga pagkain. pagpasok namin nagsisimula na ang........ drum roll please...

yehey!!! dapat talaga v for vendetta, kaya lang wala na e. leche. ang saya saya! patawa!!! hahaha!!! tapos arcade ulit!!! yahuuu!! ang saya saya mag-arcade!! tapos curfew!!!

nagka-gulo pa nung uwian. basta ang labo, wala na akong naalala dahil siguro sa pagod. pero ang alam ko lang, na magkakasabay umuwi ang taft girls at kami ni kizia ay kumain sa jollibee para sa amiong dinner na coffee jelly at mais con hielo! palakpakan!!

sabado. may klase pa ako sa introso kaya nagpasundo nalang ako kina mommy araw ng sabado. tapos pagdating ko ng bahay, naalala ko ang sinabi ni jana na WAIT FOR MORE SURPRISES kahit na nasabi na nila na wala na silang surprise na maibibigay. binigyan ako ng aking mga kapatid ng bag na macute na matagal tagal ko na ring sinisipat-sipat sa cool max sa may SM san Lazaro. binigay ni CJ sakin yung bag habang kumakanta ng HAAAAAAAPY burdey to you!! happy burdey to you!! happy burdey happy buurrr[aaaaaaa!!!!!--ako to sumisigaw]daaayyy.. happy burday to you!!! tapos sabi ni cj, isa pa raw surprise kaya't binuksan ko ang aking drawer at nilabas ang complete first two seasons ng ONE TREE HILL na binili ko pa sa quiapo matagal na sabay kanta ng HAAAAAAPPPY GRADUATION TO YOU! hahahaha... tapos nag-abot naman ako ng basura kay CJ sabay kanta ng HAAAAAPPPY burdey to you! [pero siyempre joke yun at hindi niyo magegets kaya tawa nalang. kunwari alam ninyo.]

-----------------------------------

andami ko palang naging adventures noh??muntik pa akong manakawan and all. pero the best part diyan, HINDI KO PA NAMAN DEBUT pero ang dami talagang nangyari. ang saya saya. yun lang. masayang masaya ako. salamat sa lahat ng sumuporta. huuuuuyy.. campaign ito? basta salamat sa lahat ng bumati at nagpasaya ng araw ko,,mapataga-la salle man kayo, mapa-barkada ko man kayo, mapa-high school friends ko kayo, maraming maraming salamat. haha!ibahin na ulit ang usapan.

[sa mga nag-aabang nga pala ng mga misadventures ko noong nakaraan kong birthday, ayan na... yan na silang lahat. niko, manawa ka jan. hehe! =) ]

-----------------------------------

sooooooooo.......

may test ako kanina sa introso pero kahapon pinili kong mag-harrison nalang para bumili ng dvds at ng bagong batery para sa telepono ko.. oo nga at nagamit ko siya ng panandalian pero leche, ayaw na magcharge. bibili na nga ako ng charger pati. bumili ako ng little mahatan, pink panther at........ concert ng all american rejects. putah ang guapo..

kamusta naman diba, finals week. holy week. hell week. may test pa ako sa monday.

2006-04-04T21:07:00.000-07:00

next time nalang ang kwento.. masyadong mahaba. hahaha!!

**malas mo ikaw ang natipuhan ko.

----- OO... up dharma down

2006-03-30T00:48:00.001-08:00

dz_lemon Torcita : nga pla.. ndi 12 o clock mamaya ang actual turn point mo to 17 years old
cLarEncE : kelan?
dz_lemon Torcita : kse tilted ang earth with respect to its vertical axis for 23.5 meaning.. may deficit of 5 degress
cLarEncE sooooo??? tapos?? [torcita ayan ka na naman ]
dz_lemon Torcita equivalent nun is approx. 6 hours so.. ang actual number of days in one earth year is 365 days and 6 hours so... 6 am ka pa (scientifically) mag tturn into 17
cLarEncE tangina hahhaha potah torcita nakakatakot ka naman
dz_lemon Torcita : bket naman?
cLarEncE pati naman burdey ko patatagalin mo pa dahil jan sa degrees na yan??
dz_lemon Torcita : eh un naman tlga ang totoo eh blame science not me
cLarEncE haaaaaaaaaaaaayyyyy
dz_lemon Torcita : gs2 mo paguluhin pa natin? gawin nating mas complex ung pagtanda mo
cLarEncE : cge nga cge nga
dz_lemon Torcita : ganito kse yan..
dz_lemon Torcita : according to the general theory of relativity by Albert Einstein
cLarEncE : o cge..
dz_lemon Torcita : time goes slower for accelerated bodies
dz_lemon Torcita : as supported by the equation E=mc², we can see that mass is compensated by the acceleration squared
dz_lemon Torcita : and from the equation energy = one half of mass multiplied by the square of velocity.. we can derive time
dz_lemon Torcita : going back to the point..
dz_lemon Torcita : if one body is in acceleration.. time goes slower for him
cLarence: if a body is in motion bumabagal ang oras????
dz_lemon Torcita : so meaning.. pag accelerated ka... mas mabagal ang oras sayo..
cLarEncE : sa body an un???
cLarEncE : di nga???
dz_lemon Torcita : uu
cLarEncE : SERYSO??
dz_lemon Torcita : uu nga
dz_lemon Torcita : amp
cLarEncE : walang lokohan???
cLarEncE : by how long ang delay??
dz_lemon Torcita : read the general theory of relativity
dz_lemon Torcita : kung if ever.. everyday situations lng like riding a car.. or a train.. sobrang liit lng ng delay
dz_lemon Torcita : like... 0.0000000001 seconds
dz_lemon Torcita : pero... kung sobrang bilis mo.. like travelling at the speed of light which is 180 000 miles an hour.. by years ang delay mo
cLarEncE : mas mabilis ang motion ng body, mas matagal ang delay?????
dz_lemon Torcita : yup
dz_lemon Torcita : do you want some supporting mathematical equations?
cLarEncE : hndi na
cLarEncE : ayoko ng numbers
dz_lemon Torcita : lol
cLarEncE : pero sadya silang lumaplit sakin
dz_lemon Torcita : haha
dz_lemon Torcita : so... kung gs2 mong tumanda nang staying beautiful and young..
dz_lemon Torcita : travel at the speed of light.. mag round trip ka sa space for 1 day ( time for your body) with the speed of light..
dz_lemon Torcita : pag balik mo dito sa earth.. 10 years na pla ang nakalipas.. pero sayo.. 1 day pa lng.
cLarEncE : tangna
cLarEncE : nyahhahaha
cLarEncE : ayoko ng
cLarEncE : hahahha
dz_lemon Torcita : hahaha
cLarEncE : madiidstort muka ko if i travel by the speed of light
cLarEncE : hahhahaha
dz_lemon Torcita : kung gs2 mo ng marami pang cooler facts.. kausapin mo lng ako

****yan si taguig.. isa sa mga ka-UBE namin. isang aetheist. isang science wiz. geek ba. nyahahha..biro lang taguig,. pero totoo. aminado naman siya. hindi siya pumapalyang pahangain ako. palakpakan naman diyan o.

***oo nga pala. nung sabado, nag-EK kami. ang saya2. nog nog na ako.

*** ang saya saya. ang dami nang bumabati sa akin sa ym. kahit na ba may meeting ang EB ng gmg[yahuuuu!!! i'm an EB now!] sumesegway pa rin sila sa pagbati sa akin. nakakatawa si kikay... tinext ako. itext ko raw siya para sabihin na burdey ko. tienxt ko nga, pero eto ang catch::: nagpa-alarm na nga, akala pa niya 18 na ako. hahahah!!ang kulit.

***ang dami nang bumabati. ang dami na ring nagtetext. sira pa yung telepono ko. kawawang bata. dinudumog ako ng kasiyahan. kala mo 18 na ako. hahahahahah..

***exciting. may shoot bukas ang gmg. ay mamaya na pala yun kasi umaga na nga pala. i'll be wearing black. so happy. hahah..kala mo rock star to the max e. bwahhahaha..

happy birthday to me!
happy birthday to me!
happy birthday happy birthday......
happy birthday to me!!!!

[yesss... 17 na ako!!!]

salamat sa lahat ng bumati ngayong umaga! pero sabi ni taguig mamayang 6 am pa raw ako magiging 17. hahahah!!! n_n

2006-03-28T05:48:00.000-08:00

at bumulusok lahat ng kasiyahan pababa...

sawi...

pasasalamat

2006-03-23T02:43:00.000-08:00

*una sa lahat, kay gio na nagbigay sa akin ng pinakamimithi kong cd nang walang dahilan. salamat. ang galing mo naman. da best ka talaga... babawi ako,,lilibre ko kayo. salamat.

*pangalawa, sa iyo na nakita ko sa miguel bago ako umuwi ngayon, ang ganda ng mata mo, kaya lang... mas babae ka pa sakin. pinaganda mo ang hapon ko.

*sumunod, sa p. animals, sa pakikinig sa aking kagilagilalas na adventure sa mundo ng kaligayahan. kahit hindi ko pa nakukuwento sa inyong lahat.

*sa kanya, na nginingitian ako kahit hindi ko siya kilala, pero ngayon kilala ko na. [ayeeehiii, bakit ako nagpapasalamat sayo??]

*sa ate ko na panay ang gago sa akin. [HINDI KA RIN INVITED SA GRADUATION KO! LECHE!]

*kay jino at ale. mwahahhahaha

*kay swimmer dude, ang guapo mo, saan ang room mo sa tabi ng dorm ko? hindi mo ba ako pupuntahan? nyahahhaha..

*sa iyo, na walang kupas ang pagpapakilig sa akin. sabi na nga ba pag sinabi kong hihingin mo, hihingin mo talaga yun. nyahahaha..hndi mo pa ako tintxt hayop ka.

*sayo, na ubod ng kupssss.. sarap mong batukan, dahil sayo, may nakinig bigla sa akin.

*sa apo ko na walang humpay ang text at kulit. lul ka. hehe.joke

*at sa huli,, si Papa God na naging mabait sa akin ngayong araw na ito. thank you. aylabyu!

-------------------
next time nalang yung iba kong nakalimutan. hindi ko pala nakita si rocker dude crush.

2006-03-22T04:50:00.000-08:00

malapit

na

ang

aking

burdey...

saan

kaya

ako

pupunta??

saan

kaya

ako

manlilibre??

manlilibre

ba

ako??

hindi

siguro..

ano

sa

tingin

niyo?

pero

manlilibre

na

nga

ako..

mahal

ko

naman

kayo

eh..

saan

kaya??

arcade

arcade

arcade..

makikita

kaya

kita?

so basically para to kay ariane at sa iba na nakakaranas ng ganito..

2006-03-19T11:26:00.000-08:00

[whew haba ng title]

ariane,
[kunwari nasa love notes tayo]

finding the right guy at the wrong time is common. maraming tao ang nakakaranas niyan, at hindi rin nila alam ang kanilang mga dapat gawin. hindi rin nila alam ang dapat gawin kapag windang na din sila sa mga sinasabi ni "right guy" tungkol sa ex niya o sa crushes niya o kahit pati mga pangarap niya sa buhay.

simple lang naman ang purpose natin--ang maghintay at umasa sa masayang mangyayari. pero ang masama nito, kung wala na pala talaga tayong dapat antayin, dapat asahan. alalahanin nalang na parang bula ang pag-asa natin sa buhay sa ganitong mga sitwasiyon. ganyan ang tadhana. mapang-laro.

husagahan man antin ang, muli, sino mang bathala o diyos na humahawak sa ating mga puso, wala pa rin tayong kontrol sa daloy ng mga pangyayari. maaari tayong umaksyon ngunit magiging isang pala-isipan kung ano ang kalalabasan.

sadyang may mga taong makikita mong nag-aabang sa tabi, nag-aantay na sila ay mahulog upang tayo ay makatakbo at tumulong sa oras ng pangangailangan. pero...hanggang doon na lamang tayo.

ano man ang balak mong gawin diyan, asahan mong andito lang ako, kami ng mga kaibigan mo, na tutulong sayo.

nagmamahal nang lubusan,
clarence

-------------------------

alas-kwatro na halos ng umaga at gising pa ako. ang sarap ng ice coffee ni ate. ganun ba yun katapang o sadya lang marami akong iniisip kaya hirap akong makatulog?

walang naka-online ngayon. malamang. si richard dee lang. bat gising pa yun?

parang kanina ko pa kinakausap sarili ko. siguro yung letter sa taas hindi lang kay ariane...siguro dapat para kay clarence din siya at kay niko. dba? mwahhahaha..

hindi ko alam kung ano ilalagay ko sa script ng AVP ng ME. ang labo kasi. eng??halurr.. gudluck.

tapos ko na yung mga gagawin ko sa filipi. marcia gusto mo ng tulong?

tapos na rin yung genpsych report.. jino bibigay ko na sayo mamaya[kasi monday na ngayon]

ano pa ba dapat gawin?

wala na akong maisip.

sinulat ko nga pala yung lyrics ng track 5 ng UP DHARMA DOWN. pakisabi naman sakin kung ano title nun, bago sana ako magburdey malaman ko..
----------------
di mo lang alam naiisip kita
baka sakali lang maisip mo ako
di mo lang alam hanggang sa gabi
inaasam makita kang muli

nagtapos ang lahat sa di inaasahang
panahon at ngayon ako'y yong iniwang
luhaang sugatan, di mapakinabangan
sana nagtanong ka lang kung di mo lang alam
sana'y nagtanong ka lang di mo lang alam

ako'y iyong nasaktan
baka sakali lang maisip mo naman
hindi mo lang alam kay tagal nang panahon
ako'y nandirito pa rin hanggang ngayon para sayo

lumipas mga araw na ubod ng saya
di pa rin nagbabago ang aking pag-sinta
kung ako'y nagkasala patawad na sana
ang puso ko pagkat ngayon lang nagmahal

di mo lang alam ako'y yong nasaktan
o baka sakali lang maisip mo naman
o siya lang, sana'y ako naman, di mo lang alam
ika'y minamasdan na sanay yong mamalayang hindi mo lang pala alam
hindi mo lang alam

kahit tayo'y magkaibigan lang
bumabalik ang lahat sa twuing nakukulitan
baka sakali lang maisip mo naman ako'y nandito lang
hindi mo lang alam
matalino ka naman

kung ikaw at ako ay tunay na bigo
sa laro na ito ay dapat bang sumuko
sana di ka nalang pala aking nakilala
kung alam ko lang ako ang masasaktan narito
sana'y nakinig nalang ako sa nanay ko

di mo lang alam ako'y yong nasaktan
o baka sakali lang maisip mo naman
o siya lang, sana'y ako naman, di mo lang alam
ika'y minamasdan na sanay yong mamalayang hindi mo lang pala alam

malas mo ikaw ang natipuhan ko
di mo lang alam ako'y iyong nasaktan......

and another one...

2006-03-15T03:13:00.000-08:00

nothing to blog about...

--volleyball kuno with ariane, jojo and silver[DLA people]
--onsehan with ariane and silver
--wala na actually.

tiring.
so many things to do..so little time...

2006-03-14T03:16:00.000-08:00

sudoy, and other litera1 people:::

i thank you for introducing me to miss zsa zsa zaturnnah.

sudoy, thank you sa book. kung hindi dahil dito, maaaring mabawasan ng hindi oras ang aking allowance para sa linggo. pagpasensiyahan mo na natagalan ang sauli. akala ko sinoli na ni jihan e.

kizia, thank you sa pagbanggit ng schedule ng shows kahit na hindi ako nakapunta. hehe. gusto ko talaga panuorin!!!

---akala ko naman kung anong SOUNDTRACK yung sinasabi ng mga litera1 peeps.. nun pala yun pala yung mismong sinasabi ng mga nagsiganap. [kasi nga musical play siya, clarence, ambobo mo]

leche ang ganda.

---pinakinggan ko yung AMAZONISTAS FROM PLANET X...x...x... at saka yung BABAE NA AKO.. pucha tawa ako ng tawa! hahahha!! ang funny!! ang saya!!

sana may mp3 player ako. sana may soundtrack ako nun. sana mapanuod ko yung play. sana may book na ako. sana may mabait na mgabibigay sa akin. ay biro lang. promise bibilhin ko yung book.

carlo vergara, ang galing mo. idol.

http://community.livejournal.com/opm_mp3s/98375.html

--------------------------

baka magtampo naman yung iba pa nating graphic novelist.

arnold arre-- isang batikang [ano tagalog ng graphic novelist? nobelista. mwhahaha..

after eden at the mythology class--maganda..maganda.. peborit!

ah yun lang. basahin niyo yang mga yan. support filipino Literature. n_n

2006-03-13T03:15:00.000-08:00

this is what i have been waiting for...

this is what i have been dreaming since the year started, but not quite..

i missed you...

i did..

so nice bein' with you...again..

but it hurts..

2006-03-08T02:04:00.000-08:00

bakit parang kahit anong gawin niya sa 'kin e ayos lang? nakakapikon na. hindi naman ako ganito noon, tapos ngayon, kulang na lang magpa-alipin ako sa kanya. nakakainis.

"Sa uulitin muli
Makapiling ka sa bawa't sandali
Hindi maitatanggi langit sa'yong mga mata at mga labi
Sana noon pa naransan
Hinding hindi ipagpapalit kailan man
Sa uulitin"

at uulit muli ang mga luhang patuloy na pumapatay sa akin, pilit na nilulunod ang sarili nitong amo. naisip ko, KARMA NA BA TO?

handa naman akong magbago para sa kanya, hindi ba niya nakikita? hindi siguro.

ito pala ang pakiramdam ng napagiiwanan, ng naiiwan, ng kumakausap sa isang taong walang pakundangan. nakakainis.

hindi ko naman magawang magalit sa kanya, kasi hindi ko alam. kasi siya un. SIYA. SA KANYA magalit ako? hindi ata. kasi yung tipong isang sulyap lang, isang text lang, hanapin lang niya ako, isang "UY" lang niya, masaya na ako, kampante na ako, kumpeto na araw ko. akala mo diyos na pilit kong sinasamba. putangina..uy.

pero pagkatapos maubos ang lakas sa buong sistema ko dahil sa pagiging hyper dahil sa mga "isa" na ito, saka bubulusok ang mga yelo na magpapahinto ng dugo sa katawan ko na unti-unting pumapatay sa akin. ang yelong nagdudulot sa ulo ko na yumuko na lamang, hindi dahil sa kahihiyan, kundi dahil sa patalim na inuukit mo sa kaibuturan ng aking pagkatao.

tulala lang naman. hindi ako makausap. hindi ko makausap ang sarili ko. desperado na ako. desperado man, pilit kong iniisip na wala na. pero sa kahabaan ng aking pagmumuni-muni, panay akong bumabalik sa pagiging manhid, sa pagiging katulad niya--walang pakundangan sa nararamdaman ng iba. manhid. isang malaking kamanhidan.

salamat sa oras. hindi naman kasi ako yung tipong nagpapa-alila kung hindi ko.... wala. di bale na.

ayokong mainin sa sarili ko na iba ka talaga. tangina iba. ayokong isipin na.. di bale na ulit. ayokong isipin na ganoon na nga,,kasi imposible, kasi hindi normal, kasi kapag inisip ko, mababawasan na talaga ang tiyansa kong makita ka, makasma ka, makausap ka.

"sige!"

malamig. hindi ko mabasa.

2006-03-07T02:41:00.000-08:00

alam niyo ba yung pakiramdam na parang kahti anong gawin mo hindi mo pa rin makuha kung ano yung matagal mo nang minimithi? yung tipong hindi umaayon sa kagustuhan mo ang panahon at ang mundo? na kahti anong dasalin mo at kahit sinong santo ang tawagin mo, hindi magkatugma at magkasabay at matupad-tupad ang matagal mo nang pinapangarap na isang malayang pakiramdam na maaaring mamagitan sa dalawang tao? mula sa kaibuturan ng puso mo, hiniling mo na sana makatarungan ang magkaroon ng maraming relihiyon para sa mga panahong ito, matatawag mo ang kung sino mang Diyos na maaaring makatulong sa iyo sa sitwasyong iyong kinahaharap. maaari kang humingi ng tulong sa kung sino mang Bathala ang hindi okupado ng mga maka-mundong tawag at gawain. sadyang masaklap ang mundo sa mga kadahilanang ito. sang lupalop ka man mapunta, malamang lalamunin ka pa rin ng mga nakatunganga mong pangarap na kasama mong tumatakbo at hinahabol ang mundong pilit na lumalayo na may intensiyong pahirapan ka.

kanina, habang nararamdaman ko ang hanging bumabagabag sa aking mukha dahil sa patuloy na paghampas ng aking buhok sa aking pisngi, hindi ko maiwasang magtaka kung bakit lumaking masaklap ang mundong ito sa mga taong gusto lamang umahon at sumaya nang tuluyan. hindi ko maisip kung paano nitong nagagawang tumawa sa kabila ng pagsabog ng bawat pangarap dala ng kaniyang pagiging masungit at kurakot sa kaligayahang dapat na pinamamahagi. hindi ko alam kung likas siyang nananadya na hindi pagtatagpuin ang dapat na magtagpo, o gusto lang talaga nitong manlait at manubat sa kung anong hindi nangyari na pilit inaasahan ng kabilang partido.

maraming tsansa ang nasusunog at naglalaho sa kawalan. sadyang mapait ang kinalabasan.

kinukutya tayo ng sarili nating mga mithiin. pilit itong kumakawala mula sa pagkakagapos natin sa mga ito. sakim kung tayo ay tawagin pero hindi nila tayo masisisi kung bakit tayo nagkakaganito. masyado na tayong nahaling sa kanilang kagandahan. baliw na tayo at adik sa mga bagay na ito na walang katuturang at alam natin sa sarili natin na walang magandang maaawing maidulot ang mga ito sa kung paano tayo lalaki at uunlad, at higit sa lahat sa kung paano natin i-aayon ang buhay natin hanggang sa pagtanda. hindi natin ito napapansin pero isina-alang alang natin ang ating mga palad sa kanilang pagpapakita ng kanilang mga matang matindi kung makalusaw, lalo na kung pakitaan ka ng kagandahang loob. hindi natin ito panisn pero matindi tayo kung humiling na tipong akala mo sa kanila na lang umiikot ang mundo mo.

bulgar man sa ibang tao, ignorante pa din sila sa mga ninananis mo. hindi ka nila maintindihan pero alam mong alam nila at nandiyan sila para suportahan ka. nahihirapan man ang kalooban nila na intindihin ka, minamahal ka nila saan ka man dalhin ng hangin.

hangin...
hangin....

walang tigil ang pag-aasa sa katauhang hindi maabot. walang tigil ang pagnanais ng mga taong gumagapang para lamang matanaw ang nakakasilaw na diyos-diyosan ng kaibuturan ng iyong damdamin. malalim, nasa ilalaim. mahirap maabot. mahirap umahon mula sa kadiliman ng kwartong pinagkakataguan. gustuhin mang magpasilaw, walang magagawa kundi umasa, umasa...
umasa hanggang sa mapagod ang mundo sa pagtaliwas sa mga ninanais mo.

maskalap. maharot ang mundo. hinaharot tayo ng kung sino mang nanunuod at nagpapaikot ng planetang ito.
...
...
...

para sa atin toh..sa atin na natatakot masktan. sa atin na natatakot magdesisyon. sa atin na may inspirasyon, na may pantasya. sa atin na umiiyak at nasasaktan. sa atin na naaapektuhan. sa atin na kinikilig sa bawat paramdam. sa atin na ninanais na mayakap. sa atin na walang pag-asa.

wish list kuno

2006-02-28T03:13:00.000-08:00

want to watch MEMOIRS OF A GEISHA.

want to watch ZSA ZSA SATURNA.

want to buy ZSA ZSA SATURNA book.or something like that.

want to buy 101 THINGS TO DO EBFORE YOU DIE.

want to buy ALL AMERICAN REJECTS.

want to read BE MORE CHILL.

want to play TIME CRISIS.

want to take a VACATION.

want to finish my PAPER IN INTROSO.

want to finish watching FIGHT CLUB. [nagbrown out nung nanunuod ako e]

want to DANCE.

want to buy another DAVE PELZER BOOK.

want to buy REFERENDUM LOVE YOU DOWN CD.

want to make my own DOCUMENTARY.

want to buy ULTRAELECTROMAGNETIC JAM.

want to finish a perfectly made SCREENPLAY ALL BY MYSELF.

want to watch THE UNTOUCHABLES.

want to watch any movie on FRIDAY.

-------------------
bago sana ako magburdey..mapalit na!!!yahuu!!!

little critique

2006-02-25T05:43:00.000-08:00

INFEST

I. DOCUMENTARY
* Tatlong Mukha ni Baby Juan
ang tagal ko nang gustong gumawa ng mga dokumentaryo. pero hindi ko kayang maglakas-loob na tumayo at mag-isip ng kung ano mang konsepto na babagay para mahaplos ko ang isipan ng bawat tao. gusto ko yung tipong mapapaisip sila sa mapapanood nila, maantig ang kanilang mga puso at yung tipong hahangaan nila ang kakaibang karanasang nasaksihan ko habang ginagawa ang dokyumentaryo. pero ang Tatlong mukha ni Baby Juan sa totoo lang ay yoong tipo ng dokyumentaryong naglalayong na i-review ang mga naunang dokyumentartong nagawa tungkol sa mga kabataang namamalimos na lamang sa lansangan, walang makain at walang matirahan. kung iisipin, marami-rami na rin tayong napapanood na magkasing katulad ng konsepto tulad nitong tatlong mukha. mas maganda sana kung lalagyang ng TWIST ba ang obrang ito. oo,,masasabing nakaka-antig ng damdaming marinig at masaksihana ng kwento ng tatlong batang ito pero,,, ano naman? marami pang ibang bata ang naghihirap katulad nila.

*DESAPARECIDOS
Hindi sa pagiging biased [dahil thesis ito nila ate Jackie B., ang presidente ng GMG] pero hindi ko lubos maisip na mayroon palang mga taong desaparecidos. mga taong nasasangkot sa sapilitang pagkawala. hindi man nila nilagyan ng mga VO ng mga taong nagsigawa ng thesis na ito, masasabing kumpleto na ang mga impormasyong kinakailangan ng mga manonood para maintindihan nila ang dokyumentaryong ito. lahat, nasasabi na ng mga mismong taong na-interbyu, mula sa kanilang emosyon hanggang sa mga pagpapaliwanag tungkol sa mga dapat malaman ng mga tao, at maging sa paghahatid nila ng panawagan sa mga taong handang makinig.

II. FEATURE
*CAMBIO
Starring Bianca Mayo..hahha. isang napakawirdong palabas. dalawang magkaibigan on a road trip, nag-uusap ng tungkol sa kanilang pagkakaibigan. nagka-okrayan. umiral ang jealousy, intimidation chuvaness. and then goes the unsurprising murder. good transitions, nice soundtrack. pero medyo poor lighting. but okay na din para sa isang project sa vidprod ata. creepy, kasi kilala ko yung isang lead, pero predictable na may murder. maiksi lang ang storya, madaming pasikot sikot, pero doon pa rin ang bagsak. sa patayan.

*ANONG PETSA NA?
isang writer na nagccram dahil deadline na niya sa April 9, 2006. walang inspiration, wala kahit ano. nakakulong sa isang kwarto na may higaan, typewriter at kalendaryo, pero puro hoolloblocks lang ang paligid ng bahay/kwarto. kailan niya matatapos ang nakatungangang trabaho?? isa ito sa pinakapaborito kong feature dahil hindi predictable ang nasabing storya. kahanga-hanga ang pagkakagawa subalit kulang lamang ito sa cinematography. magaling din ang pagkaka-arte ng lalake doon. masyado lamang ipinaliwanag sa huli ang kahulugan ng bawat simbolong nagpaparamdam sa kanya habang sinusulat niya ang kanyang trabaho. maganda. magaling. matalino.

*ANG FEYUTH NI BERTHA
Isang obra na ginawa ni kaibigang Javerri. isa raw experimental film. wirdo, mahirap intindihin ang synopsis. disturbing film pero medyo may kahabaan ang transition ng bawat scene. masaya, dahil sa ssooooooobrang kawirduhan, napapakita ang kagandahang nakatago sa bawat eksena. pinakagusto ko yung parte na may nagsasayaw ng ballet na babae. ang ganda ng shot. ang ganda ng pagpalit ng kulay. astig. mas maganda ang panayam sa direktor ng pelikula. sino nga ba si bertha? hindi ko lubos maisip na sasagi sa kanyang utak na interviewhin niya si BERTHA mismo, na nasa loob ng kanyang katawan. nirerepresenta niya si bertha bilang kanyang sarili. ang feyuth ni bertha ay magugustuhan ng tao base sa kanilang sariling pagkakaintindi. saludo ako sa'yo jav.

*LABABO
Tungkol daw ito sa mga GI na nang-rerape sa mga Pilipina at nang-iiwan din ng mga ito. hindi ko pinanuod e. hindi ko kasi siya nagustuhan. hindi lang siguro maganda ang introduction nito. pero eto lang masasabi ko: ang ganda ng cinematography. ang ganda ng lighting. parang tunay na indie film. magaling.

*SIMBUYO
Kinabibidahan ni Mommy Leia ng GMG, ito ay isang pelikula na umiikot sa pagnanais na magkaroon ng hustisya sa isang sikretong pilit na itinatago mula sa madla. isang pagnanais na maipaghiganti ang mga yumaong na magulang mula sa malulupit na kamay ng gobyerno, ng mga opisyales na nakaupo sa malambot na upuan, nagpapayaman. tinatakwil rin ng pelikulang ito ang pamamalakad ng gobyerno ng Pinas. ang galing ni mommy leia. haha. astig siyang umarte. consistent ang pag-arte na nagpadag-dag sa kagandahan ng pelikula. typical activists, but in a different perspective.

PANALO SILANG LAHAT PARA SA AKIN. [ows?]

KOREAN FILM

*WINDSTRUCK. [sa bahay]
nag-udyok sa akin para magemote ng buong araw. kadiri. this is not me. hindi ko maisip kung isang malaking factor ba sa mga pelikula ang itsura ng mga tao para sabihing maganda ang pelikula? dapat ba korean ito para nakakakilig at nakakaiyak? hinde. pero nagandahan ako, kinilig ako, at naiyak ako sa windstruck. hindi lang iyak. humagulgol ako sometime durig the movie. whahahahha.. astig. fictional man, maganda pa rin ang pagkakadeliver ng pelikula. magaling ang pagkaka-arte, ang mga shots, perpektong naipakita sa pelikula, ang soundtrack, nakaka-antig ng puso.

TEATRO

*PINOY ABROAD. [PETA theatre]
may nakita akong thin and frail. dabest. sabi nga ni mommy, hindi kasi madalas napapansin ng mga tao ang mga theatrical plays, dahil mas ginugusto nilang tangkilikin ang mga pelikulang gawa ng kano. teatro. magaling. limang dula sa isang araw. maganda. nakakarelate ako. hindi dahil sa hindi ko kapiling ang aking mga magulang ngayon, pero dahil noon, naranasan nilang maging OFW. naalala ko ang ate ko, na iniwan nila dito sa Pilipinas para magtrabaho at maka-ipon ng sapat na pera. namulat sa ibang mundo ang aking kapatid, na hindi man lang nakikilala ang tunay niyang ama't ina. buti na lang hindi lumaking tibo si ate, puro lalaki pa naman ang mga pinsang kasama niya. haha. teatro. ang galing. live. consistent. da best. hindi ko lubos akalaing mamahalin ko ng ganito ang teatro. magaling talaga sila. nakita ko na nga pala sa personal ang AMA NI MAXIMO OLIVEROS. ung sa movie ha. astig.

2006-02-19T01:32:00.000-08:00

FEB 14

habang nag-aayos ako ng sarili at nag-uumpisa na akong mamintas ng mga tao sa paligid sa pag-gunita ng araw ng mga puso, laking gulat ko ng matagpuan ko ang aking dating new-found friend [hehehehhe] na si matthew sa ibaba nag-aabang na may bitbit na regalo. napaisip ako--kung kelan ang bitter bitter ko sa araw na ito, saka magsisisulputan ang mga taong nais mamahagi ng kanilang puso. cake + roses + bear na nakasakal sa box ng roses = more bitterness in the morning. mwahhahaha.. late na ako, late na rin siya, masaya ang lahat ng tao sa paligid. valentine's.
date with the p. animals + mary at old spag. sarap sanang agawin nung tatak ni ariane e. brian ang name, galing kumanta. pero dapat bitter pa din sa araw na to. panindigan na. matapos ang matinding pichuran sa old spag at ang matinding duet ni ariane at briane[kilig], nagsi-uwian na kami....sila... dahil may nagbabadyang panganib sa kabilang kanto.
nakita ko si rj sa labas ng old spag. kala ko napadaan lang. pero nakita ko si gio[sila nga pala mga ka-UBE ko], may dala ring rosas. naman. isa na namang dagdag sa pagiging maasim ko ngayong mga panahong ito. napilitan na rin akong sumama sa condo niya dahil na-sense ko na may bigating hinanda silang mga ENG people. meron nga. umayos ang condo, nilinis, maayos, may kandila. basically, dessert for two. artistic cakes na masarap. gitara session, at si CHIKLO[pink na stuffed aso na bading]..
pag-uwi ko na dorm, sinuka ko lahat ng kinain ko at natulog. siyempre biro lang yun.

**wala pa pala akong maisip na pangalan para sa bear ko na mabango.

FEB 17

nandito ako ngayon sa Y602. sa kasalukuyang panahon, naghihirap ang aking kalooban sa dinaranas kong sakit-sakitan.

"i think i'm sick, therefore i am sick."

dapat kahapon, pupunta akong ust para makipag-kita sa mga barkada ko nung highschool. kay marie, chessa, peng, at joal sana. pero wala akong balita kung inimbitahan si joal. pero wala ata. ang masama nito, hindi na ako tumuloy dahil:
--may sakit ako
--may midterm exam ako sa LAB[na puro hula lang ang ginawa ko kasi hindi rin ako nakapag-aral dahil sa sakit ko]
--at parang nakakailang kasi hindi naman talaga SILA lang ang makikita ko.

ano ba ang meron sa kolehiyo na nagpapasira ng relasyon ng mga tao?sabihin man nating "moving on" stage ito sa buhay ng isang tao, lalo na kaming mula sa probinsya, parang hindi pa rin sapat na dahilan ang lahat ng ito. mali kasi.

anjan naman ang cellphones[may unlimited na naman ang globe at sun]. anjan rin ang emails. pero bakit nagagawa pa rin nating iwanan ang ating mga kaibigan? hanggang ngayon, inaamin ko sa sarili ko na napaka-immature ko pa din in dealing with my friends. hindi ko matanggap sa sarili ko na hanggang ngayon, matapos ang lahat ng aking pinagdadaanan kasma sila, hindi ko matanggap na hindi nila ako sinasama sa priority list nila. tama bang isipin ko na kasama ako sa listahan? hinde. mali.

lahat ng iniisip ko mali. lahat ng inaasahan ko, mali. lahat nalang mali. hindi tama. lahat ng tao manhid. walang konsiderasyon yung iba. walang pakundangan. mali. mali. masakit.

nasaan na ang iniwan kong kwarto noong nakaraang taon? nasaan na ang mga kasama kong maglilinis ng nakaraan at uusad tungo sa mas matatag na pagkakaibigan? nasaan na ang mga iniiyakan kong kabarkada na ipinagtatanggol ko mula sa mga magulang ko? nasaan na ang mga kaibigan kong kasama kong tumatawa sa bawat kakaibang nangyayari sa mundo? nasaan na sila na kausap ko ng tungkol sa mga kamunduhang gawain at palaisipan? nasaan?

_______________________________

FEB. 19

bakit ako nasasaktan? nahihirapan? bakit nang malaman ko yan pakiramdam ko nag-iba ang aking pakiramdam? bakit ko pa naisip yun? bakit?

--upper respiratory tract infection,,yan ang nagpapahirap sa akin.

ang pagddrama ng isang tao sa kanyang buhay ay walang hangganan. hindi ko maisip kung ano nagdudulot ng sa akin para masaktan. hindi naman dapat.

ang pagtulo ng dugo sa aking braso ang nagpapakita sa mundo na nahihirapan talaga ako. naghihirap, nasasaktan, sa loob at labas. kitang-kita ang paghihirap naming mga sugatan, sa labang pilit naming ipinapanalo, makamit lamang ang atensyon ng mga taong hinahangad namin. kala ko limot ko na lahat. kasi hindi na kita nakikita. pero nang madaanan kita, hayun, panay ang talon ng puso ko sa kasiyahang hindi maipaliwanag. nag-usap tayo pero mali. maling mali. maling maling mali. hindi ka na BIG DEAL sa akin pero habang iniisip kita, BIG DEAL ka pa rin sa ibang aspeto. ikaw lang nagpapasaya ng linggo ko. ikaw lang nagbibigay ngiti sa araw ko. ikaw lang ang tangi kong hinahangad. hindi mo ba nakikita na ganito ako sayo??? hinde,,kasi tanga ka. tungaw.

sa pagtatapos ng linggo ng mga puso, marami pa ring tao ang patuloy na nagddrama. parte na ng kanilang buhay ang pagddrama. paglalabas ng emosyon. pagiging masklap sa katotohanang ayaw tanggapin.

____________________

sana mawala na ang aking upper respiratory tract infection.

2006-02-13T02:58:00.000-08:00

Araw ng mga Puso.

--Bakit ba masyado nilang pinahahalagahan ang araw ng mga puso??
--close ba sila ni St. Valentine's para maki-celebrate sa feastday niya??
--nakasaad ba sa constitution natin na dapat i-celebrate ang araw ng mga puso??
--makukulong ka ba kapag hindi ka nagregalo o nagbigay man lang kahit isang bulaklak sa opposite sex??
--bibitayin ka ba kapag hindi ka nagsaad ng pag-ibig??
--mamamatay ka ba kapag hindi ka kumain ng chocolates??
--kailangan bang laging may ka-date sa araw na ito??

**HINDI NAMAN DBA??

so bakit ang big deal kapag VALENTINE'S?

wala lang. gusto lang nilang gumastos. ang labo. pde mo namang ipakita yang mga yan sa ordinaryong araw. ams maganda pa nga yung ganun dba? walang okasyon pero masaya pa rin kahit kelan, kahit anong araw. yung tipong hindi nagkukunwari,,yung tipong ikaw yan talaga. yung tipong normal na araw, yung tipong espesyal lang ang araw na iyon dahil--wala lang..gusto mo lang..

diba mas masaya un?? so... ano nga ba ulit yung Valentine's day??

wala,,nagpapapansin lang si St. Valentine. mwahahhaha..

pasasabugin ko pa rina ng Holy Spirit Academy of Malolos.

2006-02-11T07:47:00.000-08:00

kala ko pa naman kung kailan ako makakabalik ng dati kong eskwelahan saka sasaya ang buhay. oo masaya nga ang buhay dahil makakakita ka ng mga dating kakilala at kaeswela pero pucha,,kung mapupunta lang sa PINAGHIRAPAN niyo ng DALAWANG LINGGO na may halong DALAWANG araw na puyatan, wag na lang siguro. nagbago na isip ko.

hindi ako natutuwa sa nangyari[kahit na nakuha ko na ang planner kong strabucks.. yeah \m/]

ang pinagpaguran namin nila chut, fem, renz, kikay at ako, at kasama ang partisipasyon nina: Kizia[na kasama ko nung unang gabi ng puyatan sa may UST pa] RJ [na nag-abalang humagilap ng lugar na aming pagdadausan ng practice; libreng pagkain] Gio[na may condo sa providence na hiniraman din namin para pagdausan ng practice] Kevin[na roomate ni Gio na mahilig din mang-entertain] Niko[na classmate din nilang tatlo na kamukha ni Jimmy Bondoc] Jana [na nakigulo matapos ang practice]--- lahat ng ito ay balewala. lahat balewala..

dahil lamang sa kinapos ang oras kaya hindi na kami pinasayaw. ang pangit naman ng last number. sana kami nalang yung last number..madami pang mage-enjoy[na-sure ko un]..

hay nakooo...hay nakooooo.....

ah doon ba?hmm... pero at least iba na ngayon..bawahahhaha..

2006-02-05T08:04:00.000-08:00

February 11, 2006..ito marahil ang pinakadabest na araw sa buhay ko [bukod sa burdey ko].

BAKIT??

Wala. Gusto ko lang. Masama? Maraming dahilan Isipin ko lang.

...

1. Kanina ko lang naalala na aniv pala namin ng ex ko un. Supposed to be 4 years na dapat kami. [tear].. hoi erick,,kamusta ka naman jan. wahahahha

2. Dahil sa araw na ito ako babalik ng Holy Soirit Academy para pakitaan ng da moves ang mga manonood. Siyet,,nasa holy na naman ako.

3. Dahil ay bago akong partner sa sayaw. Yung kapatid ni RJ, si Renz. Yahuuuu

3. Dahil makikita ko na ulit ang mga anak ko.[hi danna hi nina]

4. Dahil makikita ko ang mga dati kong prospect. mwahhahaha

5. Dahil baka makita ko ang mga kabarkada ko. [sana]

6. Dahil makikita ko ang mga bezprens ko.. n_n

7. Dahil Lovapalooza at naalala ko na last year nagpromise ako na aatend ako ng lovapalooza this year kaya lang hindi natuloy dahil wala akong boypren. [hinga..]

8. Dahil sabado yon at uuwi ako ng bahay.

9. Dahil Prom yun sa ICSB at dapat kasama ako doon kaya lang hindi natuloy.

10. Dahil kasama ang kapatid ko sa prom, at naka-tie siya. Mwahahahhaha

11. Dahil ipapalabas ang OCEAN'S TWELVE sa HBO sa sabado, at sana mapanuod ko siya.

...

Labing-isang dahilan. Labing-isang minimithi. Sa ika-labing isa ng Pebrero.

...

P. Animals, lapit na balentayms.. ang ating date dongk porget...

n_N

i

2006-01-30T03:57:00.000-08:00

i am currently living my precious life with a murderer[of dogs] ---hi ate!mwahahhaha

i saw somebody masturbating in front of TAPA KING.. kizia you should have seen that..

i am thinking of writing about what next.

i managed to touch my sister's new mazda..[cj: ate ano feeling ng may bagong kotse? ate:bakit hindi ko ma-drive???]

i lost all my energy teaching kids.. [duday,, miss ka na ni ate clarence! angelica,,absent ka na next week ha. mwahhaha]

i finally finished the minutes of the first meeting for the IUF..

i am enjoying PE class.

i am enjoying my own PE class with ariane.

i survived the first long test in inersci.

i failed to attend debuts.

i felt terrible after hearing my own work with FRANCIS being the VO during University Week party.

i met up with an old friend during univ week party and ended up scheduling this "date" [kasi ililibre niya ako] on his "debut" [kasi 18 na siya kahit lalaki siya]

i am currently listening to MY HUMPS.

i feel i am still floating.

i feel bad.

i am wasting my load[uhm..unlimited?] with an old friend..no more further details..

i am still dreaming about you.

i dreamt that..no more further details.

i received this very awkward message from estot,,napamura ako bigla.

i am missing Holy Spirit Academy of Malolos.

i want to go home.

i want to stop school.

i think i'm hungry.

i want to watch Big Time.

i am going to text you and ask you to watch it with me..

i am not prepared for introso tom.

i am currently wondering what will happen tom in ENGLTRI?

i feel i am going to see you tomorrow. but,, no, i don't think so.

2006-01-29T05:53:00.000-08:00

marc abaya's hot..

he's hot hot hot..

yummy..

2006-01-26T06:25:00.000-08:00

Look at the stars
Look how they shine for you
And everything you do
Yeah they were all yellow
I came along
I wrote a song for you
And all the things you do
And it was called yellow
So then i took my turn
Oh wh at a thing to have done
And it was all yellow

**i feel sad. i feel blue.
maybe because it i didn't see you..

**yuck ano na namang kaeklatan ito.. tsk tsk.. narealize ko lang na even amateur filmmakers make big time movies.. they just need attention..

kaya nandito ang GMG para ihatid sa inyo ang INDEPENDENT UN-FILM FEST na nagpapakita ng iba't ibang motion pictures na likha ng iba't ibang estudyante mula sa iba't ibang unibersidad! tayo na't manuod sa darating na pebrero.. suportahan natin ang pelikulang Pilipino, gaya ng pagsuporta natin sa musikang pinoy!!

bumili kayo ng raffle tickets sa akin para naman masuportahan din ninyo ang mga organisasyong bumuo ng pagkakataong ito para sa mga baguhang filmmakers! actually kami un--GMG. ano ba naman ang sampung piso sa inyo? kala mo kung gano kayaman e.. n_n

sali ngapala kayo sa GMG--recruitment week namin sa buwan ng pebrero[red dahil valentine's day]. karangalan namin ang makapaglingkod sa inyo. [may ganun?]

**malamig. madilim.
mag-isang nagkukubli sa ilalim ng buwan.
basa. madugo.
nasasaktan sa bawat ngiting binibitawan.
nagtitiis. nagtatago.
hindi magawang maging masaya.
nahihirapan. nagdaramdam.
pilit ikinukubli sa pagdurusa.
nahihirapan. ayaw maiwan.
nais sumigaw sa kawalan.

p i e c e o f s h i t

2006-01-25T04:47:00.000-08:00

yesterday was full of shit. and because it was full of shit i ended up telling niko the whole fucking story. why are there so many shitty people in this world? wala na lang sila magawa.

i'm not afraid to hurt anyone in this case because i'm pissed. shit.

i know that sometimes you read my blog, so here it goes: in the first place, hindi kita isasama kung alam kong mao-op ka lang. i really felt bad. i know that i should not be the one making sure that you are fine in your shitty chair because kaya lang kita niyaya dahil gusto mo akong makita. supposed to be, it's a date between just us girls, wag ka ma-offend, totoo lahat ng sinasabi ko. can't you see that i'm still pissed with you?? shit.

life's full of shit, they say. but as i see it,, life's full of shitty things and people::

blogger's not working yesterday. shit. MINX[a blogger] keeps on poppin' in the screen whenever i open blogger. shit. i hate yesterday. shit.

i sucked in my speech yesterday. shit. i sucked, i double-sucked.. i hate that day.

what kept me going on that shitty tuesday was you... i saw you in there, in your usual get-up,, hoping that i'll run into you along the corridors. shit, i missed the oppportunity. shit. hindi kita nakausap. shit, i looked at how you slouch. shit. [ang saya kapagmay hinahabol kang crush noh?]

shit. couldn't stop thinking of you. add mo na kasi ako sa friendster para matahimik na ako. jointheclubjointheclubjointheclubjointheclub

kelan ko naman kaya makikita ang 6 cyclemind??

still have to finish the script for univeristy week party on friday. huhu. hope to make it on deadline.

you're all i f*cking want

2006-01-23T00:22:00.000-08:00

couldn't stop thinking of you..

[feeling ko ako si jill na may kina-aadikan..]

nakita kita, hawak ang kamay niya.. iniisip ko "kelan ko naman kaya kita makikitang hawak mo ang kamay ko?"

oo nga jill,,, "pagka-graduate ko, gusto kong maging groupie..."

"Gustong-gusto ko nang makita ka’t muling nasasabik
Sayo’t hindi na makapaghintay
Sa iyong pagbabalik, at huwag mong isipin na balewala
Sinta gustong-gusto ng makapiling lang kita.."

C O N G I E C O N G I E

honey,, bagay sa'yo color violet..

arrrggg... isa ka na ba sa mga bago ko na namang pananabikan??

congiecongiecongiecongiecongiecongiecongiecongiecongiecongiecongie

another thin and frail...

2006-01-21T17:36:00.000-08:00

The moment i laid eyes on you, i knew you could see right through me; see my inner thoughts,, touch me from within...

your warm smile makes every moment stop---

sweat dripping on your face,, it makes me want to run to you and wipe away those sexy drops with pleasure.

your smooth skin makes my knees so weak---

your fingers caressing each string,, i watch in awe.

my dear, i am in heaven with your hand on my shoulder, with our faces near each other's..

i could die. i could die with your sensible touch. i could die at that moment. but i'd rather not. i would rather stare at you for an eternity, never lose sight of you.

i couldn't sleep right now,thinking of our encounter on that day. I could not stop looking at your picture, dreaming that you are mine.. recalling those memories surely makes me scream out loud and go wild,, impossible to control this burning sensation that i'm feeling..cold yet it burns.. wild.. weird.. but.. i'm loving it..

"Unang araw kaybilis ng galaw
May kalaliman ang pagtutol sa pag ayaw
Na kalimutan ka kahit pa may iba
At sa muli magbabalik sakin ang lahat"

i'm in Love..with you... [evil laugh]

2006-01-18T06:58:00.000-08:00

had a little chat with jason kanina,,

well, actually, from 6 pm until 10:30, nag-uusap kami..

we call this "intelectual date"... and now i know kung ano na ang gagawin ko para pampalipas oras...

------films..

oo ariane, films na naman..hahahha..pero masaya e!

master jason,,hahah!! ako po ay nagpapasalamat sa mga intelektwal na pangaral.. maramai akong natutunan. sa uulitin. mwahahahhaha...

---------------------------

on the other side of the news..kung binabasa mo ang blog ko..

"hello naman,,eto pa ako,, may tenga pa rin naman ako ah..hihi... hindi masamang magsabi ng mga ganyan lalo na kung mabigat tlaga siya..peace! n_n"

ngayong malayo ka na...

2006-01-18T01:18:00.000-08:00

sana nakikita mo rin ang buwan para hindi lang ako ang mag-isang nakatingin sa taas...

sana makita mo rin ang agos ng dagat para hindi lang ako ang mag-isang nakamukmok sa dalampasigan...

sana maramdaman mo rin ang basang damo na dulot ng maambong gabi para hindi lang ako ang mag-isang nakahiga sa damuhan...

sana maramdaman mo rin ang haplos ng hangin para hindi lang ako ang mag-isang nakatayo sa bubungan...

sana marinig mo rin ang mga huni ng ibon para hindi lang ako ang mag-isang nangagarap sa isang tabi...

sana mabasa mo rin ang magagandang palitan ng salita ng mga tauhan sa nobelang ito para hindi lang ako ang mag-isang nagbabasa...

sana mapagod ka rin sa paglalakad para hindi lang ako ang mag-isang naglalakad sa loob ng eskwelahan...

sana mabusog ka rin sa kinakain mong siomai para hindi lang ako mag-isa ang kumakain sa may kanto...

sana...

tangina...

tangina talaga sana lang alam mo ang mga hinanakit ko...

sana alam mong ganito ako sayo...

sana...

sana lang talaga andito ka...

pwede ba?

uhm..

2006-01-10T04:49:00.001-08:00

i really don't feel like posting something today,,but...

i just wanted to tell the whole f*ckin' world that I AM PROUD OF MYSELF FOR DOING A GOOD JOB THIS AFTERNOON IN MY ENGLTRI CLASS..

sad to say but,,i am now really looking forward in making friends in my class since GIRLS are, one by one, entering the two open doors of G210.

blah blahs,,i can't find my words, so our group[yey! with new-found friends] got 8 out of 10..not bad for a writer.

arrrggg.... survive engltri?

that is the ultimate challenge...

ENGLTRI SUCKS

2006-01-06T04:12:00.000-08:00

arrrggg......syeet talaga..kabilang ako sa mga estudyante ng CCS na pawang labing taong gulang at pataas sa engltri ko. arrrgg....at ako lamang ang nag-iisang CLA doon..hayyy nakuuu...ano ba yan.. maxado ha..puro pa lalake..arrrgggg....

------------------------------------------

bakit kaya ganun?ang labo talaga..some one please help me.hahaha..my name is still CONFUSED_ING..
harhar..

so you think you can dance?

2005-12-31T00:33:00.000-08:00

get busy-sean paul
round round-sugababes
me against the music-britney spears
if i could be the one- stacey orico
lose my breath- destiny's child
all night-janet jackson

ilan lang yan sa mga kantang madalas kong sinasayaw sa dati kong high school. yung iba, matagal nang nabura sa isipan ko. at yung iba naman, pilit kong inaalala ang bawat step na dapat sayawin para makabuo ng isang obra. ano mang pilit ko, tsk tsk, hindi ko na maibalik sa aking ala-ala ang mga galaw na nagpapaindak rin sa ibang tao, na nagpapatulo ng laway ng mga manunuod.

dati, pinapagalitan pa kami ng high school coordinator namin [hi Ms. Salas] dahil madalas raw kaming mag-paalam ng practice, lalo na nang tumuntung kami ng fourth year. kasalanan ba na boring ang mga teacher noon kaya naisipan naming magpractice na lang? pagkatapos ng isang subject, sesenyasan ko si Chut, o kaya si Nikki o kung sino man ang iba pang kasali sa ipperform na sayaw sa linggo rin na iyon. " practice tayo‼ tinatamad ako sa loob e" kahit na ba air con na ang nasabing "loob" e pilit naming lumalabas para makapagchikahan at higit sa lahat magpawis kaka-sayaw.

kelan lang e nakatext ko si keneth. kilala ko pa naman siya kaya lang tinanong ko kung siya ba talaga si keneth. sabi niya "si keneth, yunng dating nanligaw sayo dati. musta na?" nantucha, natawa talaga ako dun. no joke. matapos ang normal na kumustahan [kmusta na? ok alng. ikaw? ok lang din] napag-usapan naman ang buhay ko bilang isang kolehiyala.

"edi sinasayawan mo nalang ung mga prof mo?"

sa kasamaang palad, hindi na po ako sumasayaw.

pero bakit nga ba? hindi ko alam kung ano pumasok sa isip ko para talikuran na lang ang minsang naging isang malaking tagumpay para sa akin. unti-unti ko na lang tinatalikuran ang isang libangang todong nagpasaya sa akin. hindi ko na mauulit pa ang mga nagawa ko noon, mga galaw na nagpapakita ng aking pagkatao. [naks]

dynamics.
bawat galaw, may pinapahiwatig.
bawat hakbang, may minimithi.
bawat talon, may pinapatunayan.
bawat indak, may natatamong ligaya.
bawat pilantik ng kamay, may pinapasaya.

sumayaw tayo tungo sa bagong taon.

-------------------------

maaga pa ba para sabihing "mahal kita"?
sakin oo, pero sayo... 0_o okei..

one week left

2005-12-27T21:28:00.000-08:00

recently, when i read Jason's blog, i realized that soon, i will be facing new people in La Salle. O.M.G. new people, new classmates, new friends.

good thing or not, maybe this would help me strive harder. there would be no more p. animals to copy from, no more reminders from Niko, no more bugging questions from Jason, no more music talks with HUey, no more asking Algebra lessons from Jacky, Loui, Joy and the others, no more hugs from sudoy, no more dances from Malia, no more singing moments from the BonoSoc, no more rivermaya form Icka, no more guitar jammings with Kevin. No more sight-seeing of people cramming inside the room, no more petty fights, no more of those fruitful laughs. ..

no more?

no more.

maybe i'll just run into you along the campus but i know, and i'm sure, we can never be the same as we were before. this "de-blocking" thing would turn us into monsters, mature enough to cross over the boundary between our own fantasy world and the real world. LR-19, we would now be battling over some endless war, hope to see you alive in the end. teeheeeehehehhe..

.i salute you.

MALIGAYANG PASKO SA INYO

2005-12-26T03:51:00.000-08:00

sige iksian na natin ung post this time.

tingin ko,,4 times lang ako nag-simbang gabi this year. i dunno,,tintamad siguro. kasi nakakatamd pakinggan ung pari dito sa amin,,matanda na kasi. pero liban dito, gusto kong pag-usapan ang tungkol sa pasko.

ano daw ba ang diwa ng pasko?

binati ko ng HAPPY BIRTHDAY si brother Jesus bago ako matulog nung madaling araw ng pasko. natuwa naman daw ako. coz even though we won't be leaving the house for Christmas day mismo,,we still got to spend the noche buena, seeing each other's faces. lagi akong masaya kapag noche buena. simula kasi nung,,ewan hndi ko maalala, nagpauso kapatid ko ng EXCHANGE GIFT SA BAHAY. kaya no choice, gagastos ka para bigyan ng regalo ang kasambahay mo.

alam ko sa sarili ko na nagkakahiyaan pa kaming mag-anak kapag nag-aabot ng regalo. kahit taon-taon namin tong ginagawa, hndi na kami nawalan ng hiya. hindi kasi uso dito ung maxadong close sa parents. haha. pero mahal pa rin namin sila kahit madals, nagmumurahan nalng kami sa likod nila. Si ate lang pala halos nagmumura ngayon. Haha. at ayon na nga,,masaya ang noche Buena.

Natulog muna sila mommy dahil sa pagod, tapos nagbonding kame ng mga kapatid ko. We ended up having this conclusion: CJ- ako- ate- daddy- mommy- CJ. At may halo parin siempreng tawanan ang bonding moment naming.

Naisip ko lang, malapit nang lumayas si ate sa bahay na ito. Makakapagbonding kaya ulit kaming tatlo?

kumusta naman ang goals ko this vacation? tapos ko na ung MEMOIRS OF A GEISHA[cant wait for the movise], currently reading: The everything screenwriting book ni jason, and next in line: eleven minutes, stardust, a child called "it" and the mythology class. kaya pa kaya?

Ganda ng ms. Congeniality 2. pero sobra, you’ll hate Sanda Bullock first before appreciating the film. I finished watching HOTEL RWANDA. Naiyak na naman kami ni ate. Plus, EDWARD SCISSORHANDS. Yahuuuu‼‼‼‼‼

And the best part? PANORAMAAAAAAAAA… 6CYCLEMINDDD……. \m/

“ sige lang, sandal ka na, at wag mong pipigilan, i-iyak mo na ang lahat sa langit, i-iyak mo lang ang lahat sa akin…”

isang mahaba-habang pagninilaynilay tungkol sa mga bagay bagay

2005-12-22T08:49:00.000-08:00

i haven't been blogging for quite sometime now. bwisit kasi friendster e. so i'll end up having another blog, sa blogger ulit. ung isa, wala lang. at ito, mga kalokohan din.

masaya ba muna? o sige. mahaba-habang kwentuhan to mga tsong.

bago mag-finals, todo cramming talaga ako. una, dahil sa research paper namin ni ariane, na maganda naman ang kinalabasan. pangalwa, dahil wala akong libro na kakailanganin ko sa pag-aaral sa mga dapt aralin na subject. pangatlo, uhhmm...basta marami pa atang dahilan, nakalimutan ko nalang dahil mejo matagal na rin siya. nakuha ko pa ngang matulog sa las pinas para sa research paper. at nakuha ko ring magpunta ng las pinas at lumagi doon ng 5 minuto at bumalik ng taft at makipag-unahan kay jana[ na umuwi ng valenzuela] na makabalik ng school. lahat na pwedeng gawin nagawa ko na para lang masabing nagccram ako. finasl week, at napapadalas na lang ang mga "nakakatulog" moments ko kaharap ang notebook at ilang photocopies ng mga libro. ang dabest part pa rin diyan e 2 araw lang ang finasl namin pero 5 araw akong nasa manila. ano ginwa ko ng wednesday, thursday at friday?

wednesday.
kasama ko si new-found friend matthew na mag-adventure. walang magandang mapanuod sa sine ngayon dahil ayokong panuorin ang king kong, pero sabi ni kizia panuorin ko raw next time. kaya we ended up watching "ang pagdadalaga ni maximo oliveros." first time niya, second time ko. at gaya ng inaasahan, naluha pa din ako sa movie. hahaha. nasa gateway kami noon, at nakipagkita ako sa best friend kong si Alena na napadaan din doon dahil sa mga bitbit niyang flowers at cake, regalo ng mga classmates. nakita na niya si Matthew. haha. wala na akong ikkwento bukod dun. pagkatapos ng enkwentrong iyon, naghanap na kami ng regalo para sa birthday ng mommy ni matthew, na kakilala na ako dahil basta--mahabang storya. ayoko nang isipin kasi nahihiya lang ako ng tuluyan. nagpunta rin kami ng megamall sa pag-asang makakakita kami ng mga regalong dapat naming bilhin. nakabili na ako ng regalo kay ate, at kay kizia, at siya, sa mommy niya, sa kuya niya at...wala na pala.

thursday.
greenhills with mah sistah kizia[exclamation pointsss. sira keyboard]. kapagod. ginusto na naming magkaroon ng roller blades ng mga panahong iyon. at nag-mall hopping rin kami sa pag-asa pa rin na makakakita kami ng proper gift for martin. nakakita naman kami.

friday.
nagenroll ako at 20 units na din ako[exclamation pointsssss.] yahuuuu. tapos umuwi ng bualcan.

masya naman ang naging weekend,, well, a little misunderstanding between me and my new-found friend. haha. ewan ko ba. ayos na nga ba yun? ata. bati na ba tayo? oo bati na nga pala kami. pero away ulit. haha.

at ngayong linggo naman....
monday.
dreadful.

tuesday.
kasama ko kapatid ko sa pagkuha ng course cards. haha. ang saya. pinakilala ko siya sa lahat ng classmates ko.haha. naaliw naman siya sa p. animals.. hehe. thank you p. animals sa mga regalo. haha. salamat kay ariane sa PANTIES. ang ganda ng color green. hehehehehe. salamat kay kizia para sa pagtupad ng gusto kong THE MYTHOLOGY CLASS. kasi alm ko sa sarili ko na hindi ko siya mabibili kaya sayo ko nalang ni-request. kay marcia, sa plaridel niya. hahaha. aliw ung kapatid ko sayo nung nagpunta kami sa paskuhan ng UST. nakita kasi namin ang mga siyaryo inuupuan ng mga tao. naalala ka niya. kay jana, na hindi ko aakalaing ibbigay niya talaga sakin ang isa sa mga libro ni DAVE PELZER. at kay martin[close na tayo], na super na-touch ako sa gift mo. ang colorful talaga natin. pag-uwi ko ng bahay, kahit badtrip na ako nun, una kong binuksan ung gift ni martin at nilagay siya sa ibabaw ng drwer ko. it made me feel good. really good.

wednesday.
wala.

thursday.
simulan natin ang araw na ito sa pamamagitan ng isang malungkot na kanta.
"nalilito ang aking isipan, di ko malaman kung bakit.
nahihirapan ang aking damdamin, di ko kayang tanggapin."
--nalilito, 6cyclemind

so na-sure ko na magddrama ako..hahaha. [badtrip wala pang exclamation point. nasira ang keyboard. pano nalang kapag galit ako sa kachat ko???]

i have been doing some thinking right about now,,pero siyempre joke lang un. actually nung monday pa siya. pero kinonvince ko[hndi ko alam ung tgalog ng convince at this moment] ang sarili ko na baliwalain lang ang sitwasiyon. pero dahil kasi niyaya ako, isang malaking improvement na iyon.. pero ayoko pa ring magpadala dahil inaamin ko sa sarili ko na mahihirapan lang ako at ipinangako ko na rin sa sarili ko at itinaga na sa isipan ko na magbabago na ako, magbabagong buhay, dahil nakakilala ako ng taong handang tumakbo kasama ako tungo sa BAGONG MUNDO. kasalanan ko ba kung patuloy akong minumulto ng nakaraan?

nakakausap ko sa YM ung dati kong kaklase na si ERNESTINE. last month, nag-break sila ng boyfriend niya, na kilala ko rin. pero hanggang ngayon, hindi pa rin niya nakakalimtan ang lalaking nagpaiyak sa kanya ng lubusan. so i ended up typing comforting words for her. napaiyak ko ata ulit. tinanong niya ako kung naramdaman ko ba kahit minsan ung nararamdaman niya at this tie. sabi ko oo. tinanong niya kung kelan, sabi ko naman, nung panahon pa ni Erick, na pinaka-una kong minahal. umaasa akong magkaka-ayos kami hanggang sa nwala na ang ilaw ng pag-asa ko at binaliwala na lang namin ang nararamdaman namen sa isa't isa, sa pag-aakalang gusto ng isa sa amin ang lumayo na sa pinagsamahan. naalala ko yung mga panahong iyon, at naibulong sa sarili-- malapit ko nang iwan ang nakaraan. kaya ko toh.

hanggang saan nga ba aabot ang NAKARAAN na ito? mula iyon noong tumapak ako ng hayskul, hanggang ngayong college, kung saan ko nakilala ang taong ayon ke jana e "sumira sa buhay ko."

kasalanan ko nga ba kung patuloy akong minumulto ng nakaraan? oo, ayos lang naman yung kaunting kumustahan pero ang makaranas pa rin ng kalungkutan? dapat matigil na. pano bang pagmumulto ang nangyayari sa akin?
*nakakatext ko si Napo, kinumusta ko kalagayan niya dahil galing siya sa sakit, nagkadengue.
*nakausap ko si Erick kelan lang. salamat sa Sun cellular[ni Jorlie], at nalaman kong buhay pa siya, at nasa bingit na ng pag-aadik.
*nakita ko siya. enuf said.
*nakatext ko si Resty kanina lang dahil nag-alarm ang fone ko at sumisigaw na birthday ng mommy niya, na tinataguan ko sa school simula nang magulo ang buhay ko noong high school.

o, ayos lang naman pala ang listahan e. ano nama kaya ang gumugulo sa isipan ko? ewan ko rin. hindi pa rin siguro tapos ang lahat. hindi pa. baka nga may dapat pa akong gawin.

Kizia, sis, salamat sa lahat ng tulong. salamat talaga. hindi ko sinasadayng kailanganin agad ang tulong mo after dun sa sitwasyon mo ke "lost friend." siguro nga bagong taon, bagong buhay. baka makahinga na rin ako ng tuluyan. Ariane, ate, salamat sa call and text mo. kung hindi ka siguro nagsumbong sakin kagabi, malamang "gloomy sunday" na naman ako. salamat sa pagbibigay ng payo, pagsabi ng "o" at "ano nangyari?" at "o tapos" at sa pakikinig sa mga mahahabang kwento ko. jana, kahit alam kong parang wala lang sayo laht ng sinasabi mo sakin, sinasapuso ko pa din un. tulad na lang ng sinabi mong "nagiging unfair ka" at "linawin mo nga ang sarili mo" --malaki ang impact sakin nito. martin and marcia, kahit hindi ko pa nasasabi sa inyo to, alam ko rin naman na papayuhan niyo ko bout this.

"everyone seems to ahve a clear idea of how other people should lead their lives, but none about his or her own."

siguro nga ganun ako. base palang sa mga sinabi ko kay Kikay nung gabing magkachat kami, ganito na naiisip ko sa buhay ko. hindi ko maitama, palaging mali. palaging alinlangan, palaging may sakit.

first entry on my new blog

2005-12-19T06:30:00.000-08:00

okay, so blogger ulit ako..

wala lang,,and so?

f*ck friendster blogs. now i guess i have to fix my new blog. gora to the HTML!!!yahuuu!!!!!

and let the adventure begin..

2005-12-05T06:39:00.000-08:00

Ang saya2 namang maglakwatsa ng mag-isa!!!oo!!nagawa ko na siya!!nung sabado lang. original plan e eto: manuod ng ANG PAGDADALAGA NI MAXIMO OLIVEROS [supah!!!], tapos window shopping na to the max!!! hahha!!!ang saya2! Ung tipong mapapangiti na lang ako sa sarli ko nang mag1?haha!!sana nga umulit siya e..next week ulit!!!

Sa sinehan: namputsa nafeel ko ung nafeel ni ms. Sangil na gusto mong mamaril dahil sa ingay. putsa sumisigaw pa. walang konsiderasyon na sinehan po ung pinuntahan ninyo kaya kung maari lamang ay itikom ang bunganga para walang mapatay. Kabuwict. Pero habang umiikot ang rolyo ng pelikula, at habang tumatagal ang pagtitig ko sa mga taong un sa aking likuran, tumahimik na silang lahat. Ang saya2 pa kasi walang tumtabi sa kin! Nsa gitna pa man din ako. The best spot!!!! Wooohhhoooo!!!!! Ang ganda pa ng muvi,,kala ko pa naman hindi ako makakaiyak ng todo kasi mag1 lang ako..kabaligtaran pa ang nangyari!!

Tapos ayun na nga. Todo window shopping. Nakabili ako ng::
-palmolive conditioner[wala na akong conditioner]
-lip gloss[wala na rin akong lipgloss]
-the unbearable lightness of a being[gift ko para kay ate]
-diesel na pabango from blue soda[gift ko sa kapatid kong bunso]
-after eden by Arnold arre[matagal ko nang gusting libro]
-bench red series para sa best friend ko[para sa girl friend niya]

may nakalimutan ba ako?ayon,,may nakita na naman akong bagong target—sandals ng celine. Hehhehhe..astig..yan ang sarap sa paglalakad at pagmumuni2 ng mag-isa..nakalimutan ko ngang bumili na ng gift para ke alena e..lapit na nga plan g bday ng bugak..

magkikita nga pala kami ng best friend kong si jared sa Friday!!!hahahah…

anyway, pag-uwi ko nag bahay,,nagyaya si ate na manuod ng “SAW”.

Lintek na movie yan. Wala na lang ibang ginwa kundi takutin ako! Sabgay, un naman talaga ang purpose niya. puro dugo dugo dugo dugo at dugo. But, hell, the best siya. super naiyak ako ng todo. Hindi dahil sa takot or whatever..pero nafeel ko na nasa lugar ako nung bida,,na super hindi ko rin alam gagawin ko kung andun ako..iiyak na lang ng todo,,in the dark. Matatawa ka siguro kapag nakita mo yung itsura ko habang umiiyak. Nakataas pareho kong paa, tapos ung kamay ko nasa bibig ko..na parang bata talaga. Tapos umiiyak lang ako. Pati nga ate ko naiyak e. ung kapatid ko naman nakatakip ang mata,,ayaw makita yung nangyayari.

Kanina naman,,naiyak ulit ako. Iyakin ko tlaga..

Naiyak ako dahil natapos ko na ung TUESDAYS WITH MORRIE. Uy hndi dahil sa NATAPOS ko na siya. pero siyempre it has got to do something with the content of the novel. Nakakaiyak.

Tapos natapos ko na din ung AFTER EDEN[in just one day!!]ang saya!!!!
Nakaka-inlove ang novel. Mejo typical lang ung storyline, pero okay na din. Ang ganda ng script. I mean ung mga sinasabi ng mga characters,, ung kani2lang mga dialogue. Nakakainlove.

So basically, hindi pa ako gumagawa ng kahit anong schoolwork kasi puro libangan lang ang ginagalw ko ditto. Ang sipag tlaga.

Monday na ulit. Ano naman kaya ang mangyayari this week? Hmmm…..

“death only ends a life, not a relationship”—Tuesdays with morrie.

matapos kong mawindang

2005-11-29T06:57:00.000-08:00

putsa ang dami-daming ginagawa!!!isang patunay nito ang hindi ko na pag-akyat sa CAO. Nakokonsensya tuloy ako dahil nahahalata ni ate Natz na hindi na kmai masyadong umaakyat doon. panu naman kasi, hinayupak na mga tao na yan..wala nang ibang ginwa kundi tambakan ng trabaho kaming mga kabataan!!
o sige, hinay-hinay lang ha. simulan natin kung saan tayo natapos...noong isang linggo.
lunes...martes...miyerkules...huwebes...biyernes...sabado...linggo...lunes...martes...
hindi naman masyadong mahirap na magpuyat ng sunod-sunod noh?d naman masyado. ang resulta: tigyawat sa leeg. astig noh?kadiri...
nung martes, pinagpipilian ko kung maiiwan ba ako dito sa taft at magpapaka-henyo at gumwa ng mga takdang aralin o sasama ako sa STARCITY at magpapakasaya bago maghirap? oo,, syempre ung mas masaya ang pinili ko.

STARCITY
round-up, rollercoaster, bump cars, gabi ng lagim(evil laugh, please), rollercoaster (ulit), at ung water ride na nakalimutan ko ang tawag. masaya ung una, astig ung pangalawa, makulit ung pangatlo, ang kupal nung pang-apat, mas masaya yung pang-lima, at basa ako sa pang-anim. akalain nyo ba naman na pde rin palang dayain ang starcity?basta fresh pa ang ink sa ticket,,hmmm...ahahahha!!!tiangge, da best talaga ang shopping! at ang mahiwagang JACKSTONE.

dito na nasubukan ang aking kakayahan sa jackstones. sino ba naman ang mag-aakala na ang dating "anak" sa kampihan na jackstones ay magiging isang matinding kalaban sa talbugan ng bola at pagkuha ng stars?? eto na ngayon ang peborit na pastime ng mga lasalyanong mag-aaral--magpauso ng mga kung ano2ng kalokohan.
at balik ulit sa busy life. pero nung thursday,,nabuo ulit ang taft girls!!!na-lift ang curse na curfew ni jana kaya medyo lumago nang muli ang kanyang night life.swerte,, sa kenny roger's pa!!!salamat matthew!!!pagkatapos noon, sinamahan ako ni matthew hanggang gabi sa internetan para lang manatili akong buhay at gising paa matapos ang paper ko sa instud. na hindi ko naman natapos,,pero naipasa ko rin siya the next day kahit late na ako nakapasok dahil tinapos ko pa yun at nag-aral pa ako ng algebra. oo, may test kami sa algebra noon. hayop noh?pero masaya naman dahil nakita ko ang pinakamamahal kong yael noong gabi ng biyenes. ANG LIIT!!!BAGAY KAMI!!!MWAHHAHAHAHAHHAHA....

sabado,,sabado,,ano ba nangayri noong sabado?may make-up class sa instud,,tapos lakwatsa ng konti. pero nakatulog naman ako sa dorm habang iniintay ko sina madir,,at narealize ko na masarap talagang matulog. harhar..

linggo linggo..hectic na naman dahil kailangan nang simulan ang research paper sa engltwo. ipapasa daw siya ng tuesday[na hindi naman natuloy] kaya't minabuti ko nang simulan siya,,habang nag-iisip naman ng magandang konsepto sa iguguhit kong cover page ng EL FILI[kuno]...namputsa,,nagloko pa ung PC kaya mejo nawalan na ako ng pag-asang makukha ko pa ung file ko na un. puyat ulit.

lumuwas ako ng umaga ng lunes para sa shoot ng aming kaspil,,video tungkol sa LOVES OF RIZAL. ako nga pala si Nelly Bousted.. kahit na anlabo..shoot dito,,shoot doon,,nagkainitan pa...pero ayos lang. mabuti.masaya.nakakapagod. natulog din ako kina ariane nugn gabi an yun..bale KAHAPON/KAGABI para lamng tapusin ang aming paper.eventually nabuo ang aming pc at nasend sa akin ng aking mga kapatid ang file na kailangan ko.yahuuuu!!!!may date si ariane,,at naki-epal rin ako.mwahhaha..sinundan namin ni Matthew ang dalawa sa TOWN[da best] at mukha kaming mga espiya doon na nag-aabang sa makita ang soon-to-be mag-irog.mwahahhahaha!!!tawa ulit!!mwahahahaha!!!nakakatawa..nakakakilig ang mga pangyayari..mwahahhahahah!!!at heto,,bangag pa rin ako at magpupuyat ulit ngayong gabi para naman sa isang napakahabang pagsusulit sa INSTUD. at kapag sinabi kong mahaba,,mahaba talaga. mas mahaba pa sa akin[e korni]...

edi ayon,,pupunta ako sa debut ng best friend kong si alena,,dalaga na ang hilat!!sabi ko nga bakit hndi siya mag-gown para masaya e..ayw namputsa..wahahha!!

pero eto ang coooool....baduy pero cooooolll..
"alam mo ba....[wid romantic sounds..] seryoso tlaga ako nun"
"baduy ang katotohanan e"
"pwede ba kitang mahalin ng habang-buhay?"
"alam mo siguro, hindi tayo matitigil kung hindi magiging tayo"
"natatameme ako kapag kausap kita e"
"magpakalasing ka kaya ulit muna para madami kang kwento?"
...
hndi naman lahat. pero mejo eto na yun..
gaya nga ng sinabi ko syo: "magkikita tayo kung magkikita nga tayo"
...
pero nagyon,,magkanya2 muna siguro ng buhay...
masya naman kasi dba nagkalinwan na naman tayo?
...
on the other side of the world::::
"si mokong ba at ako ay iisa?"
oo,,huli na..ganun na nga..so ano na ba ang dapat gawin?
"ate, ariane, okay lang ba kung dalawang linggo pa lang tapos..."
"hinde.....[chuvachuva..]"
"sabagay,,oo nga noh!"
harhar..salamat ariane.!!

eto na yun e..

2005-11-19T07:06:00.000-08:00

It’s been almost 8 months since I had a fight with my mom. Kala ko things are working out fine. But I guess this day broke the 8-month old record. I was having a little chat with Kizia, Ariane, and Matthew when this little tension began. Tapos lumaki na, lumala. Ninais ko tuloy na pakainin siya ng plato para maisara ung bibig niya at matigil sa pagbubunganga doon. At some point, tama naman si mama, yung tungkol sa sched ko, pero hindi man lang ba niya naisip na itigil na ang pagtatalak dahil NAIINTINDIHAN KO NAMAN NA SIYA!!!! kung puede ko lang siyang pakainin ng tsinelas para matahimik gagawin ko e. yung kapatid ko nga, umaakma nang susuntukin ung nanay ko[nasa loob kasi kami ng pick-up, nasa likod siya ni mommy].

Iniisip ko pa man din kung gaano kasaya yung araw ko tapos kasabay din pala ng paglubog ng araw ang pagpanaw ng kaligayahan sa puso ko.

Naka-chat ko si kizia ng sandali. Ibinalita kong okay na kami ng nanay ko dahil nakapag-usap na ulit kami ng matino. Hindi pa pala doon nagtatapos ang talim ng bibig ng nanay ko. Umulit na naman siya. sobrang puno na ako ng time na yun. Sabi ko kay kizia, I hate her right now. Baka mamaya hindi na, but at that moment, I do admit I hated her for doing such,,,, … basta dahil don. Naiintindihan ko nanaman e. inuuna pa kasi ung galit, manong tanungin kung namroblema ba ako nung nag-eenroll kaya konti lang ung naenroll-an ko. Punyetang punyeta na nga ung sked ko tapos sisisihin pa niya ako kung bakit hnid ako nakakuha ng ibang subjects!! I tried explaining to her all about this intercollege thing, ang pagkakaintindi pala niya, same day silang naganap noong nag-enroll ako last week. I tried explaining it to her for the nth time na sa nov 24 pa nga yon!!! Pinagpipilitan pa kasi ang sarili hindi naman tama!!! Langya, ang kupal talaga. Lahat ng kakupalang pdeng maisip sinasabi. Hello?!?!?!? Naiintindihan ko na yung gusto mong sabihin!!! Hindi ako bingi at bobo para hindi kaagad-agad mag-register sa utak ko ung mga sinasabi mo ngayon!!! Nakakapikon talaga. Naiintindihan ko na talaga, kaya nga susunod na e. kasi tama kayo. Pero tigilan na ang talak. Paulit-ulit na lang. ipasok mo na sa isip mo na gagawin ko na ung gusto mo..pwede ba un?

Wala na lang akong magawa kundi mapaluha ng palihim sa inis kanina. Wala kasi akong makakausap dito sa bahay, na parang kabarkada lang, na pde ko ring sigawan dahil sa galit ako. Pero kailangang kimkimin. Kailangan itago. Hayop. Sabi ko kay Kizia ulit, na naiiyak na talaga ako. Nagreply xa:

Sige iiyak mo lang yan mamaya!

Natuwa naman daw ako. Thanks, sis! Love you!!! Ate[ariane] salamat din sa pagtatanong ng “bakit” na may madaming exclamation marks at question marks.. nakatulong yun ng matindi.. love you ate! Jana, salamat sa pagyaya sa kanila na tumayo sa kanilang kinauupuan kanina para ihatid ako sa MRT. Salamat! Love din kita!! Martin, salamat sa pagpapatawa at pagyaya sa bookstore kanina. Nakagaan ng loob. Nagsilbi iyong paghahanda para sa kaguluhang nangyari kanina, pag-uwi ko dito. Marcia, wala lang.. kahit wala ka nagtext ka pa din.. Sudoy, honey, nag-enjoy ako kanina sa QC. Salamat at kasama kita na nakikipagkwentuhan sa mga bata…salamat.. mahal ko nayong tatlo!!

** sanamakita ko pang muli ang mga alaga ko sa baranggay tagumpay, Q.C.: J.A., janjan, macmac, Brunei, martin, tisoy, ceejay, joyce, dennis, Robert[ba?], si alfie at althea na parehong kasama ng kanilang mga magulang na namasyal, at ung mga batang nakalimutan kong banggitin,,mahal kayo ni ate cLarence at ni kuya sudoy!**

At matthew,, salamat… salamat.. salamat..

For the past few weeks, I have been trying to deal with a problem, pero hindi naman dapat. Kizia[na naman] and I, we’ve been trying to deal with that same problem for months now. Pero nauna lang ako ng kaunti. I decided to stop, kahit na sobrang laking pagsisisi ko dahil,,,,, I let him go. Samin na lang siguro ni kizia ung mga similarities na un noh? Because it made our friendship stronger!!!!

Oo, mahirap nga magkagusto. Pero hindi dahil sa hindi mo siya makuha ay patuloy mong ipagpipilitan ang sarili mo sa kanya. Edi stop na nga ako noh.. happy happy!! guilt na lang, but it will fade din, sooner or later.

[Marcia, thanks for laughing along with me on THAT Tuesday morning!!]

nagkaroon ako ng bagong kaibigang nag-ngangalang Matthew. Isa siyang bagets. Hnde, biro lang! nakilala ko si Matthew dahil sa ate kong si Ariane. At isa siya sa mga taong pinagbuhusan ko ng galit kanina lang. salamat Matthew!

Hindi naman pala kailangang sa may bandang kaliwa lang tumingin at mag-focus. Pwede rin namang sa kanan. Malusog pa ng konti, dba martin? Masaya na nga ba ulit? Nakakatakot pa din. Nakakatakot. Ariane, nakakakita na akong ng kaliwanagan sa buhay!!! [hindi naman ako bulag..]

Basta ang alam ko,,magiging masaya na ang mga araw ko. Magiging masaya na. alam ko sasaya na ako. [nangingiti talaga ako pramis]..maganda rin ang simula ng araw..maganda nga rin ba ang pagtatapos nito? [kung iisiping mabuti, oo, maganda ang ending!]